Στις 8/7, στο Άργος, μπάτσοι πυροβόλησαν πισώπλατα έναν 20χρονο και έτσι καταγράφεται ακόμα ένα κρατικό έγκλημα. Κάποιες από τις σφαίρες, 13 τον αριθμό, βρήκαν κεφάλι… Εξοστρακισμός, σημάδεψαν ψηλά, αμύνθηκαν και έπειτα… ήταν παράνομος, παραβατικός, ήταν Ρομά, ήταν μετανάστης, έτρεχε, δεν σταμάτησε στο σήμα κοκ. Κάθε φορά θα πουν, θα πουν… Ένας 20χρονος πυροβολημένος πισώπλατα από την Ελληνική αστυνομία παγιδευμένος σε μαντρότοιχο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή αποφασίστηκε από τους ένστολους πως χρειάζεται να γαζωθεί. Ο νεαρός, με αυτισμό όπως αναφέρει η μητέρα του, νοσηλεύεται στην εντατική και είναι εγκεφαλικά νεκρός.
Τα ονόματα των δολοφονημένων από την εξουσία πολλά και πάντα φτωχοδιάβολοι, πάντα οι «από κάτω», πάντα οι προλετάριοι… Κάτι άλλα κουμάσια με τα ακριβά αυτοκίνητα που παίρνουν και κανέναν περαστικό αμπάριζα όχι μόνο δεν δολοφονούνται από «εξοστρακισμούς» αθωώνονται και από πάνω, αρκεί να «έχεις πρόσωπο» στην κοινωνία. Ποια άλλη είδηση κυκλοφορεί συχνά-πυκνά και παίζει και τώρα, παράλληλα με την είδηση του Άργους; Καπιταλιστές κάνουν δωράκια οχήματα της αστυνομίας στο κράτος τους. Ασφάλεια για την πάρτη τους, σφαίρες για τους υπόλοιπους. Τώρα οι διάφοροι Μπαλάσκες λένε πάλι για μεμονωμένο γεγονός και για αυτενέργεια κακών μπάτσων. Λες και οι ίδιοι δεν ξέρουν την καβάντζα που έχουν από τα αφεντικά τους και πως μπορούν να τη βγάλουν λάδι.
Μια κοινωνία χτυπημένη σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας, η νεολαία συνεχώς στην κάννη του εκμεταλλευτικού συστήματος, στριμωγμένη ανάμεσα στη διαλυμένη παιδεία και στην οικονομική ανέχεια. Ένα σύστημα εκμετάλλευσης που γεννά αφηγήματα για μια ζωή γεμάτη πλούτο ενώ κερνά καταπίεση, φτώχεια και… σφαίρες.
Η ενότητα και η συγκρότηση του λαϊκού παράγοντα μπορεί να δώσει ένα τέλος στο αίμα που χύνεται. Στους δρόμους, στις δουλειές, παντού. Κανένα όνομα δεν πρέπει να ξεχαστεί, κανένα άλλο όνομα δεν πρέπει να προστεθεί στους νεκρούς.