Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ βρέθηκε με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, που μπαίνουν ξανά στον πολιτικό στίβο για τη διαχείριση του ελληνικού καπιταλισμού. Τσίπρας και Σαμαράς βρέθηκαν με την αντιπρόσωπο των αμερικανικών μονοπωλίων κυρίως για φωτογράφιση, μιας και τα προγράμματά τους και οι θέσεις τους είναι γνωστές στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Καμία ρωγμή, καμία διαφοροποίηση ίσα-ίσα το αντίθετο. Και φυσικά καμία κουβέντα για το Ιράν, μιας και στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.
Εταιρικό το κλίμα στις συναντήσεις, σε ρόλο CEO η Κίμπερλι, ενώ οι δύο πρώην πρωθυπουργοί στον ρόλο διευθυντών της τοπικής αγοράς. Ίσως ο Τσίπρας να μπόρεσε να αστειευτεί και να κοκορευτεί σε σύγκριση με τον Σαμαρά, να είπε κάτι σε στυλ: όταν εγώ έλεγα διαβολικά καλό τον Τραμπ, οι άλλοι Έλληνες πολιτικοί έπαιζαν πεντόβολα.
Και οι δύο μνημονιακοί πρωθυπουργοί έδειξαν τι μπορούν να κάνουν για την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και τον αμερικανικό παράγοντα στη χώρα. Έχουν θετική προίκα. Ξεκίνησαν δήθεν ως αντιμνημονιακοί, για να μαζέψουν το μαντρί στις κάλπες, και μετά πέρασαν αντιλαϊκά μέτρα και εφάρμοσαν τις επιταγές της ιμπεριαλιστικής επιτροπείας. Έβαλαν την υπογραφή τους στη σκληρή και βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση, τον «νέο» πατριωτισμό τους, την υποταγή στα συμφέροντα των μονοπωλιστών, στο όνομα του λαού και της δημοκρατίας.
Η ιμπεριαλιστική εξάρτηση είναι «πανταχού παρών» ειδικά τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές, για να αναδειχτεί το νέο χαρμάνι για τη διαχείριση. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός γνωρίζει πως τα δομικά ζητήματα της εξάρτησης στην Ελλάδα δεν αμφισβητούνται από τα αστικά κόμματα, είτε αριστερά, είτε δεξιά. Ξέρει πως η ντόπια αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό είναι πλήρως ευθυγραμμισμένο με την πολιτική του Θείου Σαμ. Ίσως δυσκολεύονται να κατανοήσουν το σχήμα της αλληλεξάρτησης ΗΠΑ-Ελλάδας των δύο καπιταλιστικών κρατών που βρίσκονται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, με το οποίο αναλύει το ΚΚΕ τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, όμως και αυτό λύνεται αν μελετηθεί η «σχολή» Μηλιού και λοιπών συνοδοιπόρων μαρξιστών εν Ελλάδι.