Η ομιλία του πρωθυπουργού της Ελλάδας στην 81η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ήταν ένα μνημειώδες ρεζουμέ της εθνικής υποτέλειας, της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και των υπηρεσιών στους μονοπωληστές.
Η ομιλία του Μητσοτάκη κινήθηκε στα γνωστά επίπεδα του καλού καρπαζοεισπράκτορα με την άνευρη γενικολογία, που προσαρμόζεται ανάλογα τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ενώ κεντρική θέση είχε η συνεργασία με το ισραηλινό μαντρόσκυλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Η εξυπνάδα ότι η χώρα είναι «γεφυροποιός» στην περιοχή θυμίζει την άλλη εξυπνάδα του «ειρηνοποιού Τραμπ». Η απόλυτη διαστρέβλωση δηλαδή της πραγματικής στάσης του ελληνικού κράτους. Η ελληνική πολιτική ηγεσία που στέκεται δίπλα στους γενοκτόνους σιωνιστές και τους κατοχικούς δολοφόνους του Παλαιστινιακού και Λιβανέζικου λαού θέλει να αυτοαποκαλείται «γεφυροποιός». Αν η ειρήνη και η σταθερότητα στην περιοχή που δήθεν επικαλείται θυμίζει το γιοφύρι της Άρτας, καήκαμε…
Στα ζητήματα που έθεσε στην ομιλία του έκανε τα ίδια «τσαλιμάκια» του καλού παιδιού, με όλους δήθεν «τα έχουμε καλά» αλλά βασικά είμαστε οι καλοί λακέδες των Αμερικάνων και στο τέλος… δώρο το παγωτό της ανάπτυξης.
Η ρώσικη εισβολή είναι εισβολή, είπε, και έχει δίκιο να αμύνεται ο ουκρανικός λαός, αλλά η Χαμάς να παραδώσει τα όπλα της και να μην έχει καμία εξουσία την «επόμενη μέρα» στην Παλαιστίνη. Η 52χρονη τουρκική κατοχή είναι παράνομη μεν αλλά εμείς θέλουμε καλή γειτονία δε. Πώς λέγεται αυτό αν όχι ό,τι θέλουν τα αφεντικά μας;
Ποιες είναι οι εθνικές θέσεις που επικαλούνται; Γιατί στα πέντε χρόνια εισβολής και κατοχής στη Ουκρανία λέμε άλλα από τα 52 χρόνια κατοχής στην Κύπρο και τα 78 χρόνια κατοχής στην Παλαιστίνη; Ποιους συμφέρουν αυτές οι θέσεις αν όχι το μοίρασμα που έχουν κάνει οι ιμπεριαλιστές και το σιωνιστικό μαντρόσκυλό τους που μας το φόρεσαν για σύμμαχο…;
Μίλησε και για την ναυσιπλοΐα, υπερασπίζοντας τους ντόπιους εφοπληστές. Για να πει τι; Ότι ουσιαστικά στη μεταφορά των εμπορευμάτων από τη θάλασσα χρειάζεται η ηρεμία και ότι η Ελλάδα, μιας και δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα, ούτε υπάρχει δυστυχώς (για το ΚΚΕ) η αλληλεξάρτηση (που ίσως έσωζε την παρτίδα), θα κάνει τον κολαούζο και τον καλό υπάκουο στρατιώτη σε κάθε πρωτοβουλία των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ. Είπε:
«Από τα Στενά του Ορμούζ και την Ερυθρά Θάλασσα έως τον Ινδο-Ειρηνικό, οι στρατηγικές θαλάσσιες οδοί μετατρέπονται ολοένα και περισσότερο σε πεδία γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Εμπορικά πλοία γίνονται στόχος επιθέσεων και οι ζωτικής σημασίας εμπορικές οδοί χρησιμοποιούνται ως μέσα άσκησης πίεσης, με σοβαρές συνέπειες για τις αλυσίδες εφοδιασμού, τις αγορές ενέργειας και την επισιτιστική ασφάλεια σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και η απρόσκοπτη διέλευση από στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας, όπως διασφαλίζονται από το Διεθνές Δίκαιο, πρέπει να προασπίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Είναι συλλογική μας ευθύνη να τηρούμε αυτές τις αρχές στην πράξη και να προστατεύουμε την εμπορική ναυτιλία. Ως ηγετική δύναμη στη ναυτιλία, η Ελλάδα συμβάλλει ενεργά στη θαλάσσια ασφάλεια μέσω της επιχείρησης «ASPIDES» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ερυθρά Θάλασσα.
Το ζήτημα αυτό θα παραμείνει υψηλή προτεραιότητα όταν η Ελλάδα αναλάβει την Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας τον επόμενο μήνα, με ιδιαίτερη προσοχή στις προκλήσεις που θέτουν οι αναδυόμενες τεχνολογίες».
Το παραπάνω απόσπασμα το βάλαμε για να κατανοηθεί η σαφής γραμμή του «νοικοκυραίου» στη διεθνή σκακιέρα. Δηλαδή κάνετε πολέμους, γενοκτονίες, καταστροφές, διαλύετε χώρες, η Ελλάδα θέλει να κοιτά τη «δουλίτσα» της, την θαλάσσια μεταφορά. Τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που αμύνονται στην τρομοκρατία και βία των ΗΠΑ και των σιωνιστών μας χαλάνε τη «δουλίτσα», γι αυτό και εμείς συντασσόμαστε με τους «ειρηνοποιούς» και την «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής». Κατά τα άλλα «γεφυροποιοί»…
Ο πρωθυπουργός της χώρας, γαλαντόμος στην αλληλεγγύη και στον ανθρωπισμό, όπου φυσικά δεν θίγονται τα συμφέροντα των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών, όπως προείπαμε. Λέει για τον τετραετή πόλεμο στο Σουδάν για παράδειγμα:
«Εξακολουθούν να υπάρχουν αναφορές για φρικτά εγκλήματα πολέμου, ενώ η σύρραξη τροφοδοτεί την αστάθεια πολύ πέρα από τα σύνορα του Σουδάν. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η τραγωδία.
Πρέπει, επίσης, να σταματήσουν οι ξένες παρεμβάσεις και να μην υπάρχει ατιμωρησία για εγκλήματα πολέμου. Στο τέλος της ημέρας, η λύση βρίσκεται σε μια αξιόπιστη πολιτική διαδικασία, με πρωταγωνιστές τους Σουδανούς, η οποία θα αντανακλά τις επιθυμίες των πολιτών του Σουδάν».
Τα εγκλήματα πολέμου και οι ξένες παρεμβάσεις γίνονται μόνο στο Σουδάν, στα Παλαιστινιακά εδάφη, στην Δυτική Όχθη και στην Γάζα δεν γίνονται αυτά, στον Λίβανο και στη Συρία, δεν γίνονται αυτά, στο Ιράν δεν γίνονται αυτά. Έτσι επιτρέπουν οι πάτρωνές μας, έτσι πρέπει να πει η ντόπια υπαλληλία…
Και φυσικά, για άλλη μια φορά, πρέπει να παρουσιαστούν οι δείκτες ανάπτυξης από τη σκληρή ταξική εκμετάλλευση στο εσωτερικό της χώρας. Το προλεταριάτο, η εργατική τάξη, οι εργαζόμενες μάζες ξεπατώνονται και διαλύονται μέσα στα κάτεργα για τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Αυτά τα νούμερα είναι και το καμάρι της ντόπιας υπαλληλίας. Είπε ο πρωθυπουργός:
«Πριν από επτά χρόνια, η χώρα μου εξερχόταν ακόμα από την πιο οδυνηρή οικονομική κρίση της νεότερης ιστορίας της, έχοντας χάσει περισσότερο από το 25% του ΑΕΠ της. Σήμερα, η οικονομία αναπτύσσεται με πολύ υψηλότερο ρυθμό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ η Ελλάδα προσελκύει σημαντικές ξένες άμεσες επενδύσεις.
Τα δημόσια οικονομικά είναι υγιή και οι δημοσιονομικές μας επιδόσεις αποτελούν πλέον θετικό παράδειγμα στην Ευρώπη. Το δημόσιο χρέος μας μειώνεται ταχύτερα από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ».
Να ιδού! πάει καλά η βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση… Να ιδού! πως πέτυχε το μαστίγιο στις πλάτες του ελληνικού λαού και συνεχίζει καμαρωτός για τις επιτυχίες της 51ης Πολιτείας των ΗΠΑ:
«Πριν από λίγες ημέρες, δύο κορυφαίοι οίκοι αξιολόγησης προέβησαν σε αναβαθμίσεις. Σε μια περίοδο μεγάλης αναταραχής στις παγκόσμιες αγορές ομολόγων, αυτό λέει πολλά για την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ελλάδα. Μόλις πριν από λίγα χρόνια λίγοι θα στοιχημάτιζαν ότι σήμερα το κόστος δανεισμού της Ελλάδας θα ήταν χαμηλότερο από αυτό τεσσάρων χωρών του G7.
Αυτή η αλλαγή δεν ήταν εύκολη. Κατέστη δυνατή χάρη στη σκληρή δουλειά, την αντοχή και την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού».
Η «αποφασιστικότητα» του ελληνικού λαού κατόπιν βίας και τρομοκρατίας με μια σμπαραλιασμένη ελληνική κοινωνία στα όρια της διάλυσης…
Στο τέλος της «ιστορικής ομιλίας» του, ως τέτοια μας την ξεφούρνισαν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου, μίλησε και για την Τεχνητή Νοημοσύνη στον καπιταλισμό και με μία «αντικαπιταλιστική» εσάνς μάλιστα. Έχει πλάκα να τον κατηγορήσουν για… κομμουνιστή Άδωνης, ΣΚΑΙ κλπ!
Είπε κάποιες ευχές προς τους μονοπωληστές της ΤΝ και κάποιες ρυθμιστικές προτάσεις στην αναλογία πρωθυπουργός οικονομίας «εσπρεσιέρας-μπίτς μπαρς-ξαπλώστρας» προς μονοπωληστές ΗΠΑ-Κίνας. Πρέπει να γέλασαν πολύ με τον φύλαρχο του Ελλαδιστάν οι CEO και οι μανατζαρέοι των ιμπεριαλιστών:
«Η ιδέα ότι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας θα καταλήξουν οικειοθελώς σε κάποια συμφωνία για αυτορρύθμιση της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης είναι αφελής. Έρχεται σε αντίθεση με όλα όσα γνωρίζουμε για την ιστορία του καπιταλισμού. Τα οφέλη για τους νικητές είναι, απλώς, πάρα πολύ μεγάλα για να πιστέψουμε ότι η καλοπροαίρετη μέριμνα για την ευημερία της ανθρωπότητας θα υπερισχύσει της αστείρευτης τάσης του κεφαλαίου να αναζητά συνεχώς καλύτερες αποδόσεις.(…) Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να λαμβάνουν άδειες βάσει συγκεκριμένων απαιτήσεων: προσήλωση στις ανθρώπινες αξίες, διαφάνεια και, το πιο σημαντικό, ασφάλεια. Για να πετάξει ένα νέο αεροπλάνο, πρέπει να υποβληθεί σε μια πληθώρα αυστηρών δοκιμών που έχουν εγκριθεί από τη ρυθμιστική αρχή. Το ίδιο δεν ισχύει για ένα προηγμένο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης.(…) Ο φιλελεύθερος καπιταλισμός έχει ιστορικό περιορισμού των υπερβολών της αγοράς, είτε πρόκειται για τη διάλυση ισχυρών μονοπωλίων είτε για τον καθορισμό κανόνων και προτύπων που επιτρέπουν στην αγορά να λειτουργεί με γνώμονα το κοινό καλό. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και τώρα.
Και όσο απαραίτητη κι αν είναι η συνεργασία της Κίνας και του υπόλοιπου κόσμου για την αντιμετώπιση αυτής της τεράστιας πρόκλησης, η τύχη της τεχνητής νοημοσύνης και ο αντίκτυπος που θα έχει στην ανθρωπότητα στο σύνολό της δεν θα αποφασιστούν στις Βρυξέλλες, στο Τόκιο ή στη Μπραζίλια. Θα αποφασιστούν κυρίως εδώ, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μεγάλη δύναμη συνεπάγεται μεγάλη ευθύνη. Ας ελπίσουμε ότι η χώρα που μας φιλοξενεί θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Σας ευχαριστώ πολύ.»