
Υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα, το οποίο έχει να κάνει με τον εμβολιασμό του πληθυσμού. Ειδικότερα, αναφερόμαστε στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, που βρίσκονται πάνω σε μια νάρκη χωρίς φυσικά να το γνωρίζουν. Το ζήτημα των εμβολιασμών η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας το έχει αφήσει στον «αυτόματο πιλότο» και το λύνει «αρπακολίστικα», ενώ γνωρίζει ότι οι άμεσες επιπλοκές κάποιων εμβολίων μπορούν να φέρουν ακόμη και θάνατο σε ασθενείς.
Γι’ αυτό τους εμβολιασμούς τους συνταγογραφούν και πρέπει να τους διεξάγουν οι γιατροί. Όμως τα πράγματα έχουν αλλιώς. Το υποστελεχωμένο και συνειδητά υποβαθμισμένο ΕΣΥ με πλήρη ευθύνη της κυβέρνησης και ελλείψει γιατρών και νοσηλευτών «δεν μπορεί να σηκώσει» τον εμβολιασμό ολόκληρου του πληθυσμού. Έρχονται οι ιδιωτικοί γιατροί να καλύψουν τη συνταγή των εμβολίων που, όταν συνταγογραφούν, θα πρέπει και να κάνουν το εμβόλιο στον ασθενή, έχοντας την πλήρη γνώση του ιστορικού του και την ευθύνη για τον εμβολιασμό.
Τι γίνεται όμως στην πραγματικότητα; Σε ποιους μετατοπίστηκε ο εμβολιασμός του πληθυσμού; Ποιοι κάνουν τους εμβολιασμούς; Οι φαρμακοποιοί της γειτονιάς…
Θα πει κάποιος «ναι και που είναι το πρόβλημα;». Τα φαρμακεία έχουν την υποχρέωση να κάνουν δύο εμβόλια το αντιγριπικό και τον αντιτετανικό ορό. Για όλα τα υπόλοιπα δεν υπάρχει ρητή απόφαση από το υπουργείο ούτε και οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Γιατί; Επειδή τα φαρμακεία δεν είναι ούτε ιατρεία, ούτε διαθέτουν τις υποδομές εκείνες που χρειάζονται σε περίπτωση που γίνει επιπλοκή για να αντιμετωπιστεί, επειδή δεν έχουν το ιστορικό των ασθενών που στην πλειοψηφία μιλάμε για ηλικιωμένους κλπ.
Οι αποφάσεις του υπουργείου για τον εμβολιασμό είναι γραμμένες έτσι ώστε να μπορεί να δημιουργείται αυτό το «κομφούζιο» απόψεων και αμφιβολιών και τελικά να μετατρέπει τα φαρμακεία της γειτονιάς σε εμβολιαστικά κέντρα χωρίς όμως την κατάλληλη γνώση και υποδομή σε περίπτωση αναφυλακτικού σόκ, συγκοπτικού επεισοδίου, αλλεργίας κλπ. Ας δούμε μια σχετική δήλωση του υπουργού Υγείας, Γεωργιάδη, που ουσιαστικά νομιμοποιεί αυτήν την αυθαίρετη πρακτική σε διημερίδα του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου: «Οι γιατροί έχουν πρωτεύοντα ρόλο στην υγεία, αλλά παράλληλα πρέπει να εκμεταλλευτούμε και το μεγάλο δίκτυο των φαρμακείων στην Ελλάδα για να συμπληρώσουμε και να υποβοηθήσουμε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με την διενέργεια των εμβολιασμών από τα φαρμακεία.»
Τα εμβόλια του πνευμονιόκοκκου, της ηπατίτιδας Β και του συγκυτιακού ιού, που είναι για παράδειγμα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Ενηλίκων, είναι εμβόλια που χρειάζονται συγκεκριμένη υποδομή που να μπορεί να στηρίξει την όποια επιπλοκή σε κάποιον ασθενή. Οι ίδιες οι οδηγίες στα κουτιά των φαρμάκων και για τον εμβολιασμό συγκεκριμένα λένε ρητά ότι πρέπει να γίνονται από γιατρό ή νοσοκόμο λόγω φυσικά των ανεπιθύμητων παρενεργειών που έχουν καταγραφεί σε κλινικές έρευνες.
Μπορεί αυτές να είναι σε χαμηλά ποσοστά αλλά ποιος μπορεί να παίζει με τη ζωή των συνανθρώπων μας και των απόμαχων της δουλειάς, των ηλικιωμένων συνταξιούχων, των εγκύων, των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα υγείας;
Ο εμβολιασμός δεν μπορεί να γίνεται υπόθεση των φαρμακείων αλλά του ΕΣΥ των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας.
Προσλήψεις τώρα σε υγειονομικό προσωπικό. Η υπόθεση της υγείας του λαού να γίνει παλλαϊκό αίτημα διεκδίκησης και πάλης.
Να σταματήσει αυτή η ανεύθυνη πρακτική όταν μιλάμε για την υγεία χιλιάδων συνανθρώπων μας.