Τις τελευταίες μέρες έχουμε ένα οικονομικοπολιτικό νέο στην διεθνή ειδησεογραφία που οι εδώ κυβερνητικοί δημοσιογράφοι το υποβαθμίζουν. Ο γερασμένος αγγλικός ιμπεριαλισμός πέρασε σε διαδικασίες που οι εδώ θιασώτες του φιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς θα τον κατηγορήσουν για… σοβιετισμό κλπ.
Ο Στάρμερ, λοιπόν, τι έκανε για το εθνικό συμφέρον; Διαβάζουμε στην Καθημερινή ότι «εθνικοποίησε τη χαλυβουργία British Steel σε μια προσπάθεια να προστατεύσει το μέλλον της παραγωγής χάλυβα στη χώρα, ολοκληρώνοντας την εξαγορά της εταιρείας που τελούσε υπό κινεζική ιδιοκτησία. Η κυβέρνηση δήλωσε ότι η εθνικοποίηση της εταιρείας ήταν απαραίτητη για να προστατευθεί το εθνικό συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου». Ωπα! Τι έχουμε εδώ; Κλασσική περίπτωση βλάβης; Το ξέρει αυτό κύριε Στάρμερ ο Μητσοτάκης, ο Χατζηδάκης, ο Γεωργιάδης και οι λοιποί;
Αυτά δήλωσε ο Στάρμερ: «Η British Steel είναι μέρος του ιστού του έθνους μας και ακρογωνιαίος λίθος της βιομηχανικής ισχύος της Βρετανίας. Η σημερινή απόφαση εξασφαλίζει το μέλλον της χαλυβουργίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, προστατεύει εξειδικευμένες θέσεις εργασίας και διασφαλίζει μια ζωτικής σημασίας εθνική ικανότητα».
«Το εργοστάσιο, η τελευταία εγκατάσταση πρωτογενούς παραγωγής χάλυβα στη χώρα, εφοδιάζει τις βιομηχανίες του σιδηροδρόμου, των κατασκευών και του αυτοκινήτου, όμως τα τελευταία χρόνια πασχίζει για να αντιμετωπίσει τα υψηλά κόστη της ενέργειας και την υπεραφθονία χάλυβα στην παγκόσμια αγορά.
Η κυβέρνηση διόρισε νέα ηγετική ομάδα, η οποία θα έχει ως προτεραιότητα τη σταθεροποίηση των επιχειρήσεων, τη διαχείριση της υγείας και της ασφάλειας, τη συνέχιση της παραγωγής και τη συνεργασία με τη διοίκηση, τα εργατικά συνδικάτα και το προσωπικό ώστε να κάνει την British Steel μια εμπορικά βιώσιμη επιχείρηση με χαμηλές εκπομπές άνθρακα».
Τα πολλά λόγια περισσεύουν˙ οι ιμπεριαλιστές, ακόμη και οι ξεδοντιασμένοι, γνωρίζουν ότι είμαστε σε περίοδο ξαναμοιράσματος και ανακατατάξεων. Ο εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Επιχειρήσεων και Εμπορίου δήλωσε: «Ο Νόμος για τον Χάλυβα μάς παρέχει την εξουσία να προχωρήσουμε στην κρατικοποίηση εταιρειών χάλυβα, εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο για το δημόσιο συμφέρον, προκειμένου να προστατεύσουμε έναν κλάδο-πυλώνα που στηρίζει τις κρίσιμες εθνικές υποδομές, την οικονομία και την άμυνά μας. Έχουμε καταστήσει σαφές ότι είμαστε έντονα προσανατολισμένοι στο να ασκήσουμε αυτές τις εξουσίες σε σχέση με την British Steel».
Οι στρατηγικοί κλάδοι σε μια περίοδο πολέμου περνούν στο κράτος, είναι ζήτημα δημοσίου συμφέροντος, λένε οι Άγγλοι σύμμαχοί μας και διασώστες μας, από τις βαθιές εθνικοποιήσεις που θα έκανε το ΕΑΜ αν το άφηναν να ολοκληρώσει το έργο του το 1944. Στις εξαρτημένες χώρες, βέβαια, όπως η Ελλάδα αυτά δεν επιτρέπονται. Οι εθνικοποιήσεις είναι στο πρόγραμμα των «κακών» Λενινιστών-Σταλινιστών και η ντόπια αστική τάξη βγάζει φλύκταινες και μόνο στην ιδέα…
Το ξεπούλημα και το γκρέμισμα κάθε δημόσιας υποδομής το μόνιμο μέλημα των κομμάτων που υπηρετούν την ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Ας δούμε μόνο την απολιγνιτοποίηση και την αντικατάσταση του λιγνίτη με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) για να καταλάβουμε πώς φέρθηκαν στο «εθνικό καύσιμο» οι ντόπιοι υπηρέτες της εξάρτησης.