
Στις 28 Ιανουαρίου, λίγες μόνο εβδομάδες μετά την ένοπλη εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Προέδρου της Μαδούρο, η νέα πρόεδρος Ροντρίγκεζ βρέθηκε στο Φουέρτε Τιούνα, όπου υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης και του στρατού διακήρυξαν την πίστη τους στη νέα πρόεδρο.
«Ορκιζόμαστε απόλυτη αφοσίωση και υποταγή», δήλωσε ο Υπουργός Άμυνας Βλαντιμίρ Παντρίνο, ο οποίος απένειμε στην Ροντρίγκεζ το σπαθί του ήρωα του αντιαποικιακού αγώνα και της ανεξαρτησίας Σιμόν Μπολίβαρ(!!!).
«Αυτή είναι μια πρωτοφανής στιγμή στη δημοκρατία μας», είπε ο Παντρίνο.
Ο Ντιοσντάδο Καμπέγιο, Υπουργός Εσωτερικών της Βενεζουέλας, δήλωσε κι αυτός απόλυτη πίστη εκ μέρους των αστυνομικών δυνάμεων. «Πιστεύουμε», είπε, ότι η υπεράσπιση της κυβέρνησης της Ροντρίγκεζ ισοδυναμεί με υπεράσπιση της συνέχειας της κυβέρνησης και της ακεραιότητας του λαού της Βενεζουέλας»(!!!).
Να θυμίσουμε εδώ ότι η αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου στόχευσε το Φουέρτε Τιούνα, το μεγαλύτερο στρατιωτικό συγκρότημα της Βενεζουέλας, όπου στεγάζεται το Υπουργείο Άμυνας και η Στρατιωτική Ακαδημία.
Ο ίδιος ο Υπουργός Άμυνας είχε τότε δηλώσει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις σκότωσαν 83 άτομα. Μετά μίλησε για πάνω από εκατό νεκρούς. Οι 47 από αυτούς ήταν Βενεζουελάνοι στρατιώτες και οι 32 Κουβανοί από την ασφάλεια του Μαδούρο. Ακριβή αριθμό για τους συμπατριώτες του που σκοτώθηκαν από τους γιάνκηδες εισβολείς δεν παρουσίασε αργότερα. Ούτε και κάποια έρευνα για το πώς, πού και από ποιους σκοτώθηκαν.
Αν «ακεραιότητα» και «ανεξαρτησία» της Βενεζουέλας είναι για τη νέα πολιτική εξουσία η υποταγή στον βορειοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό και μάλιστα με παράδοση, στην πραγματικότητα, της στρατιωτικής εξουσίας της χώρας, μια υποταγή με νεοαποικιακά χαρακτηριστικά- από τη στιγμή που ανοίγει πόρτες στο στρατιωτικό της κέντρο και παραδίνει στρατιώτες της στον ξένο εισβολέα- καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι το σπαθί του Μπολίβαρ δεν βρίσκεται απλά σε λάθος χέρια αλλά σε εχθρικά χέρια για τον Βενεζουελάνικο λαό.
Το να ξεπουλιέται, βέβαια, η πολιτική και στρατιωτική εξουσία στους ιμπεριαλιστές δεν είναι καθόλου «πρωτοφανής στιγμή». Το να παραδίδει η Βενεζουέλα τα πετρέλαιά της στα μονοπώλια των ΗΠΑ και να στερεί από την Κούβα το ένα τρίτο των προμηθειών της είναι μια στιγμή που προετοιμαζότανε πολλά χρόνια.