Για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και το μελάνι που χύνεται, για να γράφονται τα παραληρήματα των διεθνολόγων (αυτό το νέο ανθρώπινο δυναμικό που πρέπει να εξάγει πλέον η χώρα μετά τους μπαρτέντερς) και των δημοσιολόγων του συστήματος, δεν χρειάζεται να γραφεί κάτι επί της ουσίας, όταν μάλιστα η ουσία είναι το αφιόνι.

Μόνο συμπεράσματα πολιτικά πρέπει να βγουν και να ανοίξουν και τη συζήτηση μεταξύ των δυνάμεων που παλεύουν για μια άλλη Ελλάδα, ανεξάρτητη και μια άλλη Κύπρο, λεύτερη, με αφέντη τον εργαζόμενο λαό.

Η Ελλάδα είναι εξαρτημένη χώρα και τα όποια σχέδια «αναβάθμισης» της ντόπιας αστικής τάξης γίνονται με γνώμονα τι επιτρέπεται από τους ιμπεριαλιστές. Στη συγκεκριμένη ηλεκτρική διασύνδεση (που από καλώδιο μπορεί να μετατραπεί σε φυτίλι) τον πρώτο λόγο έχουν οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές και οι κατοχικοί σιωνιστές (που φυσικά έχουν πλάτες τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές).

Οι κινήσεις των σιωνιστών και ο πολυεπίπεδος ανταγωνισμός τους με την αναβαθμισμένη Τουρκία στην περιοχή, η διαρκής προσπάθεια των ξεδοντιασμένων αλλά εξοπλισμένων με πυρηνικά Γάλλων ιμπεριαλιστών να βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή ως εγγυητές «ειρήνης» και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός που έχει μετατρέψει τη χώρα σε στρατιωτικό λιμάνι και στρατόπεδο προσπαθώντας να δείχνει ετοιμοπόλεμος, παρά το ηχηρό χαστούκι από το Ιράν, είναι το πρώτο βιολί στη ΝΑ Μεσόγειο. Ακολουθά η ελληνική κυβέρνηση με κάτι χάρτες καταγγελίας του τουρκολιβυκού συμφώνου προσπαθώντας να σερφάρει πάνω στα κύματα που δημιουργούν οι «μεγάλες μηχανές»…

Οι εθνικές παλικαριές μιας χώρας που δεν μπορεί να πράξει αυτόνομα, γνωρίζουμε ιστορικά ότι δεν είχαν καλό τέλος˙ όταν μάλιστα είναι και ποτισμένη με αφιόνι, που καλλιεργούν τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια για «εθνοστεντόν», τότε γίνεται και επικίνδυνο το κοκτέιλ για τον λαό και τη χώρα.

Με άρωμα… συνδιαχείρισης του Αιγαίου μπορεί να χαρακτηριστεί το κομπρεμί της διασύνδεσης αυτής υπό μία έννοια. Συμβαίνει αυτό για το οποίο η μπλε πολυκατοικία δήθεν φρικιάζει… Ποιο είναι το κάδρο; Δύο κατοχικές δυνάμεις Ισραήλ- Τουρκία, οι Βορειοαμερικανοί και οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές και στο τέλος οι Μητσοτάκης- Χριστοδουλίδης ως μπροστινοί των «αντιτούρκων» σιωνιστών να συνομιλούν για το τι και το πώς επί των κυριαρχικών δικαιωμάτων… του ελληνικού ιμπεριαλισμού (που λεν και οι «θεωρητικοί» της ιμπεριαλιστικής Ελλάδας).

Το ζήτημα της εξάρτησης, σε περιόδους σαν αυτή που διανύουμε, είναι κεντρικό και θα πρέπει να ενοποιεί ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις. Γιατί το παρόν κομματικό σύστημα έχει φτιαχτεί έτσι ώστε να υπηρετεί αυτή την κεντρική αντίθεση. Δεν είναι τυχαίες οι «ηχηρές» παρεμβάσεις του Βενιζέλου και του Κοτζιά που είτε συμφωνούν είτε όχι με την κυβερνητική γραμμή στα εθνικά ζητήματα (βλέπε ηλεκτρική διασύνδεση) μένουν πάντα σε διαπιστώσεις και πολιτικές διαχείρισης εντός ιμπεριαλιστικής εποπτείας, εντός εγγυήσεων και προστασίας μονοπωληστών, εντός συμμαχίας με τους σιωνιστές ως ορθή εθνική στρατηγική.

Το ζήτημα της ανεξαρτησίας, της εθνικής ανεξαρτησίας μπορεί να σηκωθεί μόνο από αυτούς που μοχθούν και εργάζονται για την ειρήνη και τη φιλία των λαών χωρίς «τσάμπα μαγκιές» και προστάτες, χωρίς να υπηρετούν ιμπεριαλιστικά σχέδια και καπιταλιστικά συμφέροντα. 

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες