Κυκλοφόρησε το τραγούδι Ο Πολιτισμός. Σύντροφοι/ισσες καλοτάξιδο!
Αντιγράφουμε την παρουσίαση του τραγουδιού από τους ίδιους τους δημιουργούς:
Όσο βαθαίνει η οικονομική και ηθική κρίση σε μια κοινωνία, τόσο εξαπλώνονται τα ναρκωτικά, η εκπόρνευση, κάθε είδους εξάρτησης και άλλα δεινά που οι κρατούντες φορτώνουν στα λαϊκά στρώματα.
Έτσι και εδώ, με το κόστος διαβίωσης να είναι δυσβάσταχτο, με τα νοίκια, την θέρμανση, το φαγητό να έχουν καταντήσει είδη πολυτέλειας, το μόνο πράμα στο οποίο έχει πέσει η τιμή του, είναι οι ουσίες.
Πρέζα, σκόνες, κόκες. Μπουκαλάκια με υγρά, σκονάκια καπνιστά, ό,τι βάλει ο νους του καθενός, το βρίσκει σε εξευτελιστικές τιμές. Ναρκωμένα μυαλά, διαλυμένα κορμιά.
Σύγχρονως τα κλειστά προγράμματα απεξάρτησης και οι θεραπευτικές δομές βάλλονται από παντού. Ανάμεσα σε ψευτοπροοδευτικές αναθεωρητικες φωνές που μιλούν για δικαιωματισμό και αυτοδιάθεση του σώματος (;) εμείς δεν ξεχάσαμε ποτέ τα βασικά της νιότης μας. Όπου δεν φτάνει το κλομπ του μπάτσου, φτάνει η πρέζα. Δεν θέλουνε παιδιά με πλακάτ στα χέρια, αλλά με σύριγγες.
Στην ανάγκη λοιπόν να εκφραστεί αυτό το ζήτημα μουσικά, θυμήθηκα ευτυχώς ένα παλιό τραγούδι του πατέρα μου του Θανάση.
Είναι εικόνες από κέντρο της Αθήνας στην Ομόνοια, τριάντα χρόνια πριν. Εικόνες της καθημερινότητας, στην καρδιά της Αθήνας, στο κέντρο του πολιτισμού, Στην υπόγεια στάση του ηλεκτρικού τρένου. Είναι οι ολόιδιες εικόνες του σήμερα, λίγο πιο δίπλα, μακριά από τα Airbnb των γυαλιστερών ύπουλων funds. Στην Ιάσονος, στην Βάθης, στην Ακομινάτου. Αύριο μεθαύριο θα είναι αλλού ή “πιάτσα”. Όπου θεωρεί η κραταιά ταξη οτι πρέπει για τα συμφέροντα της να μεταφερθεί. Νεκροζώντανα κουρέλια, κομματισμένες σάρκες που χαμοκυλιόνται στα σκουπίδια και στα κάτουρα.
Και οι πλούσιοι στο γλέντι, στην ησυχία τους, στα κέρδη τους.
Η επιλογή του σχήματος που κλήθηκε να εκτελέσει το τραγούδι δεν είναι τυχαία. Η παλιά μας μπάντα, οι Γιουφ. Ακόμα και το όνομα Γιουφ, παραπέμπει σε παλιές μεθόδους απεξάρτησης στην Μικρασία. Ψημένοι και οι τρεις μας στην ζωή Θοδώρα Αθανασίου, ΚώσταςΤσιγώνιας και εγω ο ιδιος Αργύρης Νικολάου, συνεπείς μέχρι τέλους, συνεχίζουμε από το μετερίζι μας, την ανάδειξη του Δίκαιου παντού.
Καλή δύναμη και υγεία σε όλες και όλους, καλούς αγώνες για μια όμορφη Ζωή.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Giorgos Pavlidis Γιώργο Παυλίδη και το φιλόξενο όπως πάντα στούντιό του για την ηχογράφηση. Apokato Studio
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Στάμο Μαλαχία για ακόμα μια φορά, για το βίντεο που δημιούργησε με την υπομονή και την δημιουργικότητα που τον διακρίνει.