Οι συλλήψεις των ιδιοκτητών της «Pizza Fan» και του «Χωριάτικου» για φοροδιαφυγή εντάσσονται στην κυβερνητική στρατηγική εξυγίανσης του ελληνικού καπιταλισμού, που δήθεν συντελείται από τους «αμείλικτους» κυβερνητικούς θεματοφύλακες της «υγιούς» ελεύθερης αγοράς.
Το ριζοσπαστικό κίνημα και μέσα από το εργατικό σωματείο βάσης «ΣΒΕΟΔ» και την Επιτροπή εργαζομένων στην «Pizza Fan» και μέσα από συλλογικότητες του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού, που κατήγγειλαν για παράνομα πεδία κερδοφορίας το «Χωριάτικο», έχει καταδείξει εδώ και μια 15ετία οργανωμένης πάλης το ποιόν τέτοιων καπιταλιστικών επιχειρήσεων.
Οι κυβερνήσεις και το κράτος τους, ως όργανο των αφεντικών, όμως, χτυπούσαν και τρομοκρατούσαν τους μαχόμενους συνδικαλιστές, που πάλευαν για δικαιώματα, τρομοκρατούσαν το ανταγωνιστικό κίνημα κάνοντας πλάτες στους επιχειρηματίες και τις αλυσίδες τους.
Όσον αφορά τους δύο ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων και τα «έργα» τους, αυτά είναι αποδεδειγμένα και ντοκουμενταρισμένα μέσα σε δεκάδες έντυπα και εφημερίδες του ταξικού κινήματος. Όπως αποδεδειγμένο είναι ότι νόμιμο και παράνομο συμπλέκεται στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, αρκεί να μην ξεπερνιούνται τα όρια της αλόγιστης κερδοφορίας…
Ειδικά σε περιόδους κοινωνικής ασφυξίας, φτωχοποίησης μαζών, οικονομικής λεηλασίας, όπως ακριβώς είναι αυτή που ζούμε των «μετα»μνημονιακών αντιλαϊκών-αντεργατικών πολιτικών, τέτοιες «θεαματικές» συλλήψεις γίνονται για να αισθανθεί το πόπολο ότι υπάρχει κρατική παρέμβαση που χτυπά το παράνομο κεφάλαιο.
Είναι συλλήψεις που «κάνουν πολιτική»˙ σίγουρα υπάρχει η προεκλογική ατζέντα αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο: η συστημική λειτουργία. Και αυτή είναι που ενδιαφέρει κυρίως τη ντόπια αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της. Πρέπει να φαίνεται ότι όλα πηγαίνουν ρολόι κι ότι ο ελληνικός καπιταλισμός δεν «ανέχεται» τους παράνομους επιχειρηματίες.
Η άρχουσα τάξη γνωρίζει ότι οι ταξικές αντιθέσεις και οι οικονομικές ανισότητες στην ελληνική κοινωνία είναι σε βαθμό τέτοιο που ανά πάσα στιγμή μπορεί να γεννηθεί χώρος για ανυπακοή, για αντίσταση και για γεγονότα που θα καταδείξουν τα ανειρήνευτα συμφέροντα στην πάλη των τάξεων.
Οπότε «δίνει» στη δικαιοσύνη δύο επιχειρηματίες παράνομους, για να γλιτώσει τη βιτρίνα όλου του επιχειρηματικού κόσμου και του συστήματος που στηρίζεται πάνω στην ταξική εκμετάλλευση και είναι κόκκινο πανί για τις φτωχολαϊκές μάζες και το προλεταριάτο, που καθημερινά σκοτώνεται για τα κέρδη των αφεντικών.
Σε συνθήκες κρίσεων και φορτισμένων ιστορικά εποχών η αστική τάξη προσπαθεί να διαχειριστεί τις αντιθέσεις. Σε αυτή τη φάση κινείται με αυτό τον τρόπο. Ας μη ξεχνάμε ότι τον καιρό των μνημονιακών χρόνων είχε θυσιάσει αρκετούς από το πολιτικό προσωπικό της βάζοντάς τους ακόμα και στη φυλακή ως απόρροια των ενδοαστικών αντιθέσεων που διαπέρασαν τα δύο κόμματα εξουσίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Οι πολιτικές μανούβρες των διαχειριστών του ελληνικού καπιταλισμού, για να δείχνουν δίκαιοι και υπερταξικοί ως προς τη δικαιοσύνη, δεν πρέπει να ξεγελάσουν τις εργατολαϊκές μάζες που ζουν μεροδούλι-μεροφάι.
Πρέπει να δούμε παραπέρα, έξω από την πολιτική της αστικής τάξης και των κομμάτων της, πρέπει να οργανωθούμε σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε μετωπικό κοινωνικό σχήμα που παλεύει ενάντια στη σημερινή σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και στο ξεπούλημα της χώρας στους μονοπωληστές. Ο χρόνος λιγοστεύει.