Ακόμα μία έκρηξη σε ένα καπιταλιστικό κάτεργο. Ακόμα ένας νεκρός εργάτης 43 ετών και ένας δεύτερος 53 ετών που χαροπαλεύει στη ΜΕΘ του Κέντρου Εγκαυμάτων στο «Θριάσιο». Τα εργοδοτικά εγκλήματα τελειωμό δεν έχουν. Αυτή τη φορά ήταν, και πάλι, στο διυλιστήριο της «Motor Oil» στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας.
Η πολυδιαφημισμένη Motor Oil έχει ολόκληρο ιστορικό στα εργατικά «ατυχήματα». Στις 31 Γενάρη του 2020, πάλι από έκρηξη στη Motor Oil, έχασε τελικά τη ζωή του (δέκα μήνες χαροπάλευε στη ΜΕΘ) ο 42χρονος εργάτης Φίλιππος Παππάς. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2024, 9 εργολαβικοί εργαζόμενοι είχαν τραυματιστεί έπειτα από φωτιά που ξέσπασε στα διυλιστήρια. Στις 28 Μαρτίου του 2025 70χρονος(!) εργαζόμενος τραυματίστηκε σοβαρά στη σπονδυλική στήλη ενώ ένας ακόμα εργολαβικός εργαζόμενος τραυματίστηκε σοβαρά την ίδια ημέρα…
Ρητορική θα ήταν αν κάναμε την ερώτηση ποιος πλήρωσε το μάρμαρο για τους νεκρούς και τους τραυματισμένους. Και γιατί να πληρώσει; Το κράτος τους τούς προστατεύει πολιτικά, η δικαιοσύνη τους νομικά. Ηθικά; Αν επισκεφθεί κάποιος τη σελίδα της Motor Oil στο διαδίκτυο θα διαβάσει: «Η Υγεία και Ασφάλεια στην εργασία και η πρόληψη του επαγγελματικού κινδύνου αποτελεί για εμάς ηθική υποχρέωση και επιχειρηματική αναγκαιότητα που ξεφεύγει από τα στενά όρια μιας απλής νομικής υποχρέωσης». Και καμαρώνουν για τα επιτεύγματά τους οι κύριοι. Όλες οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις λειτουργούν «αλφαδιά» τελικά. Οι νεκροί και οι σακατεμένοι της εργατικής τάξης είναι η «κακιά η ώρα» και οι απροσεξίες των ίδιων των εργαζομένων.
Διαβάζουμε στα πρώτα νέα μετά την είδηση με τον νεκρό εργάτη πως εισαγγελέας διέταξε την σύλληψη του εργολάβου που δούλευαν οι εργαζόμενοι. Καλώς, θα πούμε εμείς, αλλά δεν γίνεται να μην γεννιέται ένα ερώτημα, μιας και η ίδια η Motor Oil το αναφέρει στο site της: «Αποτελεσματική προστασία των ανθρώπων (του προσωπικού μας, του προσωπικού των εργολάβων, των περιοίκων, των συνεργατών και επισκεπτών μας». Ποιος εισαγγελέας, λοιπόν, θα διατάξει την σύλληψη των ιδιοκτητών της Motor Oil;
Κανείς δεν θα τιμωρηθεί ακόμα μια φορά, τέτοιες αυταπάτες δεν έχουμε και κανένας εργάτης, καμία εργαζόμενη δεν έχει. Η περίπτωση και της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» είναι τρανταχτή. Για επίλογο αντιγράφουμε από κείμενό μας για το έγκλημα στη Βιολάντα:
…είναι οι δύο κόσμοι που συγκρούονται στην πάλη των τάξεων. Από την μία αυτοί που παράγουν όλο τον κοινωνικό πλούτο και από την άλλη αυτοί που καρπώνονται τον μόχθο της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων. Από την μία αυτοί που μετράνε θύματα στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς και από την άλλη η αστική τάξη που ασκεί βία, τρομοκρατία, εκβιασμούς και ταξική εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς. Αυτή είναι η αλήθεια και έτσι πρέπει να το δει πρώτα και κύρια η τάξη που δέχεται την πιο σκληρή εκμετάλλευση, η εργατική τάξη.