Ο Θάνατος του Μαζωνάκη στο ιδιωτικό ιατρείο του Κολωνακίου Θεοδωρόπουλου–Γάκα δείχνει ένα ολοφάνερο πράγμα πέρα από τον εγκληματικό χαρακτήρα του κομπογιαννιτισμού σε όλες τις ψευδοεπιστημονικές εκδοχές του.
Δείχνει τη σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος και της «ιερής» ελεύθερης αγοράς στην οποία οι υπέρμαχοί της πίνουν νερό στο όνομά της και στην δήθεν ανωτερότητά της.
Οι ιδιώτες της υγείας και οι κάθε λογής σύγχρονοι σαμάνοι ψευδοεπιστήμονες επιχειρηματίες που στήνουν τα «μαγαζάκια» τους με την νομιμότητα που τους δίνει το κυρίαρχο σύστημα είναι έμποροι. Και οι έμποροι, όπως μας λέει η πολιτική οικονομία, λειτουργούν με βάση τα ποσοστά κέρδους και το πώς θα καταφέρουν να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας και να κυριαρχήσουν στην αγορά.
Από αυτή την άποψη οι ιδιοκτήτες της κλινικής στο Κολωνάκι δεν έκαναν τίποτε διαφορετικό από τους υπόλοιπους. Το εμπόριο στον καπιταλισμό δεν έχει αρχές, το κυνήγι του κέρδους είναι ο στόχος σε μια αρένα που όλα πουλιούνται και αγοράζονται.
Οι θιασώτες της σκληρής ελεύθερης αγοράς ακόμα και τις ψευτορυθμίσεις και τους -για τα μάτια του κόσμου- ελεγκτικούς μηχανισμούς τούς χτυπάν ανοικτά ως σοσιαλιστικά/σοβιετικά εμπόδια στην «ιερή» ελεύθερη αγορά…
Η υγεία, τα φάρμακα, τα τρόφιμα, το νερό είναι όχι υπηρεσίες και αγαθά για όλους αλλά εμπορεύματα που τα διαθέτουν οι καπιταλιστές και οι επιχειρηματίες στην ελεύθερη αγορά με σκοπό το κέρδος. Αυτή είναι η πολιτική των κυβερνητικών και των υπερασπιστών του ελληνικού καπιταλισμού και της… ανάπτυξης.
Ο θάνατος του Μαζωνάκη έδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο το ξεσάλωμα της κομπογιαννίτικης επιχειρηματικότητας στο χώρο της υγείας, έδειξε ότι ανοίγουν επιχειρήσεις αμφιβόλου επιστημονικής ποιότητας με σκοπό την ευεξία κλπ και δεν είναι τίποτε άλλο από σύγχρονες βρυσούλες νερών Καματερού που πλουτίζουν με «παραμύθια της Χαλιμάς».
Φυσικά, όταν γίνεται η «στραβή», και πόσο μάλλον η «στραβή» αφορά έναν διάσημο και αγαπητό καλλιτέχνη, κάνουν όλοι τους θλιμμένους και πετά ο ένας το μπαλάκι στον άλλο… Οι πεφτοσυννεφάκηδες γίνονται πολλοί και κατακλύζουν τα ΜΜΕ, κουνάν δήθεν το δάχτυλο στους κομπογιαννίτες, λένε ότι οι έμποροι της υγείας δεν είναι όλοι ίδιοι, πετάν και την ατομική ευθύνη που «όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει».
Έτσι γίνεται στο ελεύθερο εμπόριο όμως κύριοι. Μάζεψε όσα μπορείς, πάρε ρίσκα, ζήσε στα όρια του νόμιμου-παράνομου ως επιχειρηματίας, κάνε γνωριμίες, κάλυψε θέσεις, φτιάξε συμμαχίες, βρες νομικά παραθυράκια, πάρε δουλειές, πλάσαρε το προϊόν σου, κάλυψε τα ίχνη της «κουτσικέλας» σου, ρουλέτα είναι, γυρνάει. Συσσώρευσε, επένδυσε, ανταγωνίσου, πιάσε την καλή, μπες στο παιχνίδι, παίξε. Αυτή είναι η ελεύθερη αγορά σε δεύτερο πρόσωπο. Αυτό που συναρπάζει όλους τους υπερασπιστές του καπιταλισμού, το κέρδος. Το ατομικό κέρδος. Ο πλούτος και η γκλαμουριά.
Η καπιταλιστική οικονομία είναι μια αντικοινωνική οικονομία, μια αρένα μεγάλων και μικρών κομπογιαννιτών, που ο μεγάλος τρώει τον μικρό καθώς για το κέρδος (πόσο μάλλον το εύκολο και γρήγορο) όλα επιτρέπονται.
Η σχεδιασμένη οικονομία, η πρόσβαση για όλους σε όλα τα κοινωνικά αγαθά που παράγονται και το γκρέμισμα των φραγμών στην επιστήμη, στην παιδεία, στον πολιτισμό, στις σύγχρονες τεχνολογίες είναι κόκκινο πανί για τους υπερασπιστές της ελεύθερης αγοράς. Όταν μπαίνει το ζήτημα προς τα πού πάμε μέσα στις εργατολαϊκές μάζες συνασπίζονται οι «πεφτοσυννεφάκηδες» και βγάζουν όλο το μένος τους ενάντια στο λαϊκό κίνημα (την «συμμορία της μιζέριας») που παλεύει ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, ενάντια στη διάλυση του ΕΣΥ, ενάντια στην κλοπή των εργαζομένων και των ασφαλιστικών ταμείων, ενάντια στην εμπορευματοποίηση των φαρμάκων, ενάντια στην διάλυση της δημόσιας δωρεάν υγείας και των υπηρεσιών της για όλο τον εργαζόμενο λαό.
Ο θάνατος του Μαζωνάκη ξαναφώτισε το σάπιο σύστημά τους και την φετιχοποιημένη ελεύθερη αγορά τους.
Η εργατική τάξη, πρώτα και κύρια, ας κοιτάξει γύρω της και ας δει το επίπεδο της ζωής της μέσα στην κανιβαλική αρένα. Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποφασίσει τι είδους ιατρική πράξη θα κάνει για να τελειώνει με το καπιταλιστικό καρκίνωμα˙ με κομπρέσες δεν γίνεται δουλειά…