Συνεπέστατη η φιλοσιωνιστική στάση της ΝΔ και των στελεχών της για το ζήτημα της γενοκτονίας που διεξάγεται στην Παλαιστίνη και την σταθερή άρνησή τους να την ορίσουν ως τέτοια. Να θυμηθούμε ότι πέρσι, τέτοια εποχή, σε συνέντευξη μετά την παρουσία του στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης στην ερώτηση δημοσιογράφου εάν πρόκειται για γενοκτονία αυτό που συντελείται στην Παλαιστίνη απέφυγε την ερώτηση λέγοντας ότι είναι «ανθρωπιστική καταστροφή» και ότι ««Δε θα χρησιμοποιούσα αυτό τον όρο. Ο όρος αυτός είναι βαρύς. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν όμηροι και το Ισραήλ παρά τα προβλήματα του είναι μία δημοκρατία που αντέδρασε σε αδιανόητη επίθεση».
Τη σκυτάλη της μονάδας μέτρησης… γενοκτονιών πήρε η πάντα αποστομωτικά κυνική Σοφία Βούλτεψη της ΝΔ, σε ένα τηλεοπτικό «κονταροχτύπημα» για τις επικείμενες εκλογές που απάντησε στον Τάσο Ράπτη του ΠΑΣΟΚ (είχε προηγηθεί αναφορά για την Παλαιστίνη από εκπρόσωπο της ΚΝΕ) στο ερώτημα «έγινε ή δεν έγινε γενοκτονία στην Παλαιστίνη;».
Η απάντηση της Βούλτεψη στη γραμμή των αρνητών, κοφτή, όπως ακριβώς όλων όσοι αρνούνται γενοκτονίες: «Όχι, γενοκτονία είναι η ποντιακή, όχι η καθεμία που λέτε! Δεν δέχομαι κάτι άλλο».
Δήθεν έβαλε τα πράγματα στη θέση τους… με πατριωτική αναφορά μάλιστα στον ποντιακό ελληνισμό. Ο Ερντογάν και η τουρκική αστική τάξη δεν δέχεται ότι υπήρξε γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Ο Μητσοτάκης, η Βούλτεψη και τα άλλα παιδιά δεν δέχονται για γενοκτονία παρά ό,τι τους πουν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και οι σύμμαχοί τους κατοχικοί σιωνιστές. Αρνούνται την γενοκτονία των Παλαιστίνιων.
Έτσι είναι για το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης που δεν έχει αρχές. Τσαλαπατά, στο όνομα των σφιχτών οικονομικών συμφερόντων της, την ιστορία του λαού μας. Γιατί μετά την Κύπρο και την τουρκική κατοχή, τη γενοκτονία των Ποντίων, τον ξεριζωμό και τις σφαγές των προσφύγων από την Ανατολή και τόσα άλλα στέκεται δίπλα στους γενοκτόνους τρομοκράτες σιωνιστές. Παίρνει μια θέση που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει αποδείξει με κάθε τρόπο ότι δεν συμμερίζεται.
Μαθήματα ιστορίας δεν κάνουμε σε ανθρώπους της υπαλληλίας των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, όμως δεν θα σταματήσουμε να φωνάζουμε υπέρ της Ειρήνης, της Φιλίας και ενάντια σε κάθε κατοχή και γενοκτονία. Όπως δεν θα σταματήσουμε να υπερασπιζόμαστε τους δίκαιους εθνικοαπελευθερωτικούς πολέμους ως ένας λαός που έδωσε τους δικούς του εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες το 1821, το 1940-44 με την τριπλή ναζιφασιστική κατοχή και το 1946-49 με τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές και τον μοναρχοφασισμό.