Μέσα σε μια μέρα από τον βομβαρδισμό της Βηρυτού απ’ τους σιωναζί, το Ιράν πραγματοποίησε την προειδοποίηση που τους είχε δώσει και στόχευσε με βαλλιστικούς πυραύλους θέσεις στην Τιβεριάδα και τη Ναχαρίγια που παρέχουν στρατιωτική υποστήριξη σε στρατεύματα στον Νότιο Λίβανο, καθώς και τις στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις Ραμάτ Νταβίντ, Τελ Νοφ και Νεβατίμ.

Η ιρανική κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει τους Αμερικάνους και το μαντρόσκυλό τους στην περιοχή ότι η Βηρυτός είναι κόκκινη γραμμή και αν χτυπηθεί, θα υπάρξουν αντίποινα στο Ισραήλ. Αφού έδειξαν ότι μετά από 40 μέρες πολέμου διαθέτουν ισχυρή δυνατότητα πυρός, ανακοίνωσαν πως τερματίζουν την επίθεσή τους και θα επανέλθουν πιο δυναμικά εάν χρειαστεί. Οι σιωναζί αφού έβαλαν επίσης προς το Ιράν στοχεύοντας υποδομές, όπως το μεγάλο πετροχημικό εργοστάσιο στο Μαχσάχρ και πανεπιστήμια και αφού έκλεισαν για μια ακόμη φορά τα περάσματα της αναγκαίας ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα, σταμάτησαν την επίθεση μετά από παρέμβαση των Αμερικάνων. Στο εσωτερικό τους αλληλοκαρφώνονται, απαιτώντας να συνεχιστούν οι βομβαρδισμοί και στον Λίβανο (κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας απο τις 16 Απρίλη έχει βομβαρδιστεί 3.500 φορές) και στο Ιράν.

Οι Ιρανοί, δια στόματος του Σάντεγκ Αμόλι Λαριτζανί, επικεφαλής του Συμβουλίου Διάκρισης, χαρακτήρισε την κίνηση ως «επίσημη ανακοίνωση ενός στρατηγικού δόγματος. Η Τεχεράνη άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην αμυντική της πολιτική. Ένα κεφάλαιο στο οποίο η διαφύλαξη της περιφερειακής ισχύος δεν ακολουθείται μέσω της αναμονής απειλών, αλλά μέσω της ανάληψης πρωτοβουλιών και της επιθετικής ισχύος».

Παράλληλα, οι Ανσαράλλαχ της Υεμένης ανακοίνωσαν πως επιβάλλουν αποκλεισμό στα ισραηλινά πλοία απ΄την Ερυθρά Θάλασσα. Όπως φαίνεται τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές και το μαντρόσκυλό τους στην περιοχή. Η πολυπόθητη συμφωνία μόνο κομπάζει και όσο οι σιωνιστές δεν μαζεύονται, τα πράγματα θα παραμένουν ρευστά.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες, οι οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης χαιρέτισαν την επίθεση του Ιράν προς το Ισραήλ. Σε ανακοίνωσή της η Χαμάς τόνισε: «Εκτιμούμε ιδιαίτερα την αντίδραση του Ιράν και της Υεμένης έναντι της σιωνιστικής οντότητας, λόγω των εγκλημάτων της κατά του Λιβάνου και του έντιμου λαού του.

Υπό το φως των εγκλημάτων της σιωνιστικής κατοχής και της συνεχιζόμενης επιθετικότητάς της εναντίον του λαού μας στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την Αλ-Κουντς, καθώς και εναντίον του αδελφικού λαού του Λιβάνου, η προσπάθεια να τερματιστεί αυτή η σιωνιστική επιθετικότητα και τα συνεχή εγκλήματά της έχει καταστεί επείγουσα προτεραιότητα. Αυτό απαιτεί την αλληλεγγύη των διαφόρων μερών στην περιοχή και στον κόσμο για να τερματιστεί, καθώς έχει καταστεί σαφές ότι η σιωνιστική οντότητα και η ανεξέλεγκτη επιθετική συμπεριφορά της αποτελούν την πηγή όλων των εντάσεων στην περιοχή και των επικίνδυνων επιπτώσεών τους στη διεθνή σκηνή.

Η κατοχή έχει αποδείξει, μέσω της συνεχιζόμενης επιθετικότητάς της εναντίον της Γάζας, του Λιβάνου και του Ιράν, καθώς και μέσω της προδοσίας της και της επανειλημμένης αθέτησης των δεσμεύσεών της και της παραβίασης των συμφωνιών που υπογράφει, ότι είναι μια οντότητα που δεν σέβεται καμία συμφωνία και δεν τηρεί καμία συνεννόηση. Συνεχίζει τις παραβιάσεις και τις αθετήσεις όλων των διεθνών συμφωνιών και υποχρεώσεων, επιβεβαιώνοντας ότι οι επιθετικές πολιτικές της αποτελούν μόνιμη απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής.
Η σιωνιστική επιθετικότητα εναντίον της Γάζας, του Λιβάνου και του Ιράν δεν στοχεύει μόνο αυτά τα μέρη, αλλά αποτελεί επίθεση εναντίον ολόκληρου του έθνους και των δυνατοτήτων του. Αυτό υποχρεώνει όλα τα τμήματα του έθνους να σταθούν ενωμένα απέναντι σε αυτές τις συνεχείς επιθέσεις και να ενισχύσουν κάθε μορφή αλληλεγγύης και υποστήριξης, ώστε να συμβάλουν στην αποτροπή της κατοχής και στον περιορισμό της κλιμακούμενης επιθετικότητάς της.»

Ενώ οι Υεμενίτες, οι Ιρανοί, οι Παλαιστίνιοι στέκονται αλληλέγγυοι στη λιβανέζικη αντίσταση στον Νότιο Λίβανο, η κυβέρνηση του Λιβάνου αρνείται να υπερασπίσει τα εδάφη που οι σιωνιστές χτυπούν, ενώ καλεί για «αυτοσυγκράτηση» και συζητά μαζί τους για το πως θα απομονωθεί η Χεσμπολάχ αντί να συγκρούεται με τους κατοχικούς, όπως θα αναλογούσε, όταν ματώνει το νότιο τμήμα της χώρας…