Η Γενική Συνομοσπονδία Εξυπηρέτησης Εργοδοτών παλεύει τόσο ακούραστα με τους συνδικαλιστές πρώτης γραμμής για τον εργαζόμενο λαό, που δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις… Τέτοιες μέρες που θα έπρεπε να χαλαρώνουν τις κοιλιές τους και τα μπούτια τους από τα συγκάματα της χρονιάς και τη δύσκολη διαδρομή γραφείο-αυτοκίνητο-υπουργείο, αυτοί στα μετερίζια του… ταξικού αγώνα!
Γελάτε αχάριστοι, εσείς προλετάριοι, που κάνετε όλο και κάνα μπανάκι στη ζούλα και στη τράκα (άλλος στον πεθερό, άλλη στο χωριάτικο εγκαταλελειμμένο, άλλος ημερησίως γύρω από την Αττική, άλλη από δω κι από κει με το sleeping bag ανά χείρας και με τα μάτια σαν του ροφού για κάνα πρόστιμο, άλλος στο μισοκαμένο χωράφι κάτω από τις ελιές κλπ). Όμως, οι συνδικαλιστές ακόμη και πριν τον δεκαπενταύγουστο διεκδικούν και, όταν γυρίσετε όλοι και όλες εσείς, θα τα βρείτε έτοιμα τα σαντουιτσάκια και τα έξτρα κουπονάκια από τους εργοδότες σας… Ναι, και δεν θα ξέρετε ότι η ΓΣΕΕ το κάνε αυτό, αφού πίεσε το κράτος του κεφαλαίου, για να το επιβάλλει στους εργοδότες. Ναι, μην το γελάτε˙ να το επιβάλλει στους εργοδότες.
Οι εργοδότες και οι οργανώσεις τους φυσικά που θέλουν βαλτωμένους τους μισθούς -και τους έχουν- πρέπει να γελάν με κάτι τέτοια… συνδικαλιστικά! Ας διαβάσουμε για να ευθυμήσουμε την ανακοίνωση της ΓΣΕΕ που την αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα της:
«Κοινωνικοί εταίροι: Επιστολή προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών για αύξηση από τα 6 στα 10 ευρώ του ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης των εργαζόμενων.
Η μειωμένη αγοραστική δύναμη των εργαζόμενων σε συνδυασμό με την ανάγκη οι επιχειρήσεις να κρατούν ποιοτικό προσωπικό με ανταγωνιστικές παροχές οδήγησε τους εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων στην συνυπογραφή αιτήματος προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών κ. Πιερρακάκη για την αύξηση του ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης στα 10 ευρώ. Πρέπει να σημειωθεί πως το ποσό αυτό έχει παραμείνει σταθερό στα 6 ευρώ από την ημέρα ψήφισης του νόμου που προέβλεπε την συγκεκριμένη παροχή (3296/2004), παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση και ο επελαύνων πληθωρισμός έχουν συμπιέσει πολλαπλά τα εισοδήματα των εργαζόμενων.
Στην επιστολή αναφέρεται πως σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το ποσοστό παροχής σίτισης σε σχέση με τον κατώτατο μισθό είναι υψηλό και φθάνει έως και το 25% αυτού. Στην Ελλάδα, όμως, που το 30% των εργαζόμενων αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, το ποσοστό της παροχής σίτισης φθάνει στο 13,6% του κατώτατου μισθού. Ταυτόχρονα, είναι γνωστό από τις στατιστικές επεξεργασίες των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat πως οι Έλληνες είναι προτελευταίοι σε αγοραστική δύναμη στην ΕΕ και πρώτοι στον δείκτη υλικής αποστέρησης, γεγονός που αποδεικνύει ότι είναι κρίσιμη η λήψη μέτρων για την ανακούφιση του κόσμου της μισθωτής εργασίας, ο οποίος δέχεται περισσότερο από άλλα κοινωνικά στρώματα τις συνέπειες της ακρίβειας, της στεγαστικής και της ενεργειακής κρίσης.
Η ΓΣΕΕ, ωστόσο, θεωρεί πως καμιά κρατική παροχή, όσο καλοδεχούμενη κι αν είναι, δεν επαρκεί για να διασφαλίσει βιώσιμες συνθήκες για τους εργαζόμενους. Επιμένουμε πως η υπογραφή συλλογικών συμβάσεων σε κάθε χώρο της ιδιωτικής οικονομίας είναι ο μόνος δρόμος για καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Γιάννης Παναγόπουλος (ΓΣΕΕ), Σπυρίδων Θεοδωρόπουλος (ΣΕΒ), Γιώργος Καββαθάς (ΓΣΕΒΕΕ), Σταύρος Καφούνης (ΕΣΕΕ), Αγάπη Σμπώκου (ΣΕΤΕ), Λουκία Σαράντη (ΣΒΕ)».
Τι να πει κανείς; Κουπόνια λύπησης ζητάνε οι άνθρωποι μπας και καλυφτούν τα κενά από τους βαλτωμένους μισθούς. Φυσικά αυτά όλα είναι προς τις επιχειρήσεις που δίνουν «κουπόνια» και «πακέτα παροχών» εκτός μισθού, τα οποία μπαίνουν στα εταιρικά έξοδα και έχουν φοροελαφρύνσεις, γιατί μιλάμε για «δωρεές».
Οι αυξήσεις στους μισθούς και οι συλλογικές συμβάσεις δεν πολυχρειάζονται, αν συμπληρώνει το κουπόνι κάποιες ανάγκες, θα σου πουν οι πονηροί συνδικαλιστές, κάνε υπομονή.
Δηλαδή σαν να λέμε ότι η πούδρα για τα συνδικαλιστικά συγκάματα δίνεται από το υπουργείο και δεν μπαίνει από τον συνδικαλιστικό μισθό… Κάτι είναι, ας μην είμαστε αχάριστοι, καλύπτεται ένα έξοδο.