Η Γάζα στο φεγγάρι των εκδόσεων Δαίμων του Τυπογραφείου είναι μια συλλογή τριών παλαιστινιακών διηγημάτων που κινούνται στη σφαίρα της φανταστικής λογοτεχνίας, από παλαιστίνιες-ους της διασποράς.
Το πρώτο διήγημα με τίτλο «από κάτω», πραγματεύεται την ιστορία δυο κοριτσιών που ξέχωρα αποφασίζουν να σκάψουν κάτω από την επιφάνεια της γης με προορισμό την Παλαιστίνη. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, η μια συναντάει την άλλη σε ένα τούνελ και πορεύονται μαζί μέχρι την Παλαιστίνη.
Το αμέσως επόμενο με τίτλο «Gaza Luna», αναφέρεται στην ιστορία ενός αγοριού που από ένα χωρίο της Παλαιστίνης μετά τον βομβαρδισμό του σπιτιού του, όντας ορφανός, βρίσκεται φιλοξενούμενος σε μια θεία του στην Florida των ΗΠΑ.
Στις ΗΠΑ σπουδάζει στο MIT, ένα διακεκριμένο πανεπιστήμιο θετικών επιστημών, με σκοπό να μπει στην NASA έχοντας όνειρο ζωής να γίνει αστροναύτης. Καθώς όμως θεωρείται παράνομος μετανάστης απελαύνεται και γυρίζει στη Γάζα με σκοπό να φτιάξει ένα διαστημόπλοιο και να ταξιδέψει στο φεγγάρι.
Το τρίτο και τελευταίο διήγημα με τίτλο «μάρτυρας της αντίστασης» μιλάει για την απόφαση ενός νέου άντρα να γίνει μάρτυρας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Για την γιορτή αποχαιρετισμού, ένα γαμήλιο γλέντι χωρίς νύφη, που παρίσταται ολόκληρο το χωριό του. Εξάλλου όπως είπε και ο ίδιος παντρεύτηκε την αντίσταση.
Οι συγγενείς και οι φίλοι του τον αποχαιρετούν με σφιγμένη καρδιά αλλά με πίστη στην Υπόθεση.
«Η Γη ξέρει ποιος την αγαπάει.
Ξέρει την αλήθεια που βρίσκεται κάτω από τις πέτρες.
Κι όσο για το αίμα, δεν επιτρέπει τη λησμονιά.
Στέκεται μαζί μας όταν είμαστε πολύ αδύναμοι για να σταθούμε μοναχοί, μας σηκώνει παίρνοντας τους ώμους στα χέρια της.
Κοίτα, ψιθυρίζει δείχνοντας κάτω από τον καπνό, κάτω από τη σκόνη και τα συντρίμμια, χίλιοι οπωρώνες καταλαμβάνουν τον χώρο,
χίλιοι χωρικοί γονατίζουν για να μ αγγίξουν,
χίλιοι ψαράδες καβαλάνε την ορμή της θάλασσας,
καθώς η τρελή σκαρφαλώνει τον πέτρινο τοίχο
καθώς το άρωμα του πιπεριού κατακτά τη σκόνη των τανκς
καθώς ο ήλιος ανοίγει τον δρόμο του
μέσα από μπλεγμένα κλαδιά, μάτια πλοηγούνται στον πόνο, στο πρόσωπο εκείνου που αγάπα.»
Η Γάζα στο φεγγάρι λοιπόν, είναι μια όμορφη έκδοση με πινελιές μαγείας, θα λέγαμε ότι ανήκει στη σφαίρα του ακατόρθωτου για όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους πλην του παλαιστινιακού λαού.
Γιατί ναι, αυτός ο μεγαλοπρεπής λαός είναι ικανός να κάνει ευφάνταστες ενέργειες για την απελευθέρωσή του. Είναι ικανός να σκάψει σήραγγες, να φτάσει στο φεγγάρι και να νοηματοδοτήσει εκ νέου με τον μαρτυρικό του θάνατο τα ύψιστα ιδανικά…
γ.γ.