Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΕΑΜ που κυκλοφόρησε τον Ιούλη του 1944, είναι εξόφθαλμος ο τρόπος που προσέγγιζε τα ζητήματα και πως ασκούσε πολιτική για να απομονώσει την αντίδραση και τον άτιμο ρόλο της, ειδικά πάνω στο ζήτημα της διάσπασης της ενότητας του μαχόμενου έθνους, αλλά και της αγωνιστικής συνέπειας στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, για το ποιος φορέας δηλαδή ήταν ο πραγματικά λαϊκός και πραγματικά δημοκρατικός που ενίσχυε την απελευθερωτική προοπτική με πράξεις και θυσίες και ποιοι κύκλοι θέλησαν (και τα κατάφεραν) να φέρουν τον διχασμό έτσι ώστε να επαναφέρουν την οπισθοδρόμηση και την επάνοδο του παλατιού και της εξάρτησης.

Για τη διαρκή διαπάλη που γίνεται με τους νέους αναθεωρητές «από αριστερά» και την κριτική στο ΚΚΕ για την μετωπική πολιτική του ήδη από το 1931 και κατά τη διάρκεια της Κατοχής είναι επιβεβλημένο να μελετιέται κάθε ντοκουμέντο του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, έτσι ώστε να βγαίνουν συμπεράσματα.

***

Ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑM

Εχθρός του εθνικού και συμμαχικού αγώνα, η κλίκα του Παπανδρέου διασπά την ενότητα, ενισχύει τους Γερμανοράλληδες και συκοφαντεί το έθνος που μάχεται ηρωικά.

Η ΚΕ του ΕΑΜ εξέτασε στη συνεδρίασή της τής 10.7.44 τον τελευταίο λόγο του Παπανδρέου, τα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου του Καΐρου και την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την απόρριψη των τελικών της προτάσεων και τη διακοπή των διαπραγματεύσεων. Η απόλυτη ομοφωνία των εκπροσώπων των κομμάτων και οργανώσεων που μετέχουν στην ΚΕ εκφράζει την ατράνταχτη και βαθύτατη εσωτερική συνοχή του ΕΑΜ και του Ελληνικού Λαού στονΕθνικό απελευθερωτικό αγώνα. Η ΚΕ του ΕΑΜ χαιρετίζει το μαχόμενο Έθνος.

Πριν από κάθε άλλο, αισθάνεται την υποχρέωση να διακηρύξει για μιαν ακόμα φορά την εμμονή της στην πολιτική της Εθνικής ενότητας για τη συνένωση όλων των Εθνικών δυνάμεων στον αγώνα ενάντια στους κατακτητές, για την απελευθέρωση της χώρας και για την εξασφάλιση των λαϊκών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Στην πορεία και την ανέλιξη του αγώνα, η ενότητα του Ελληνικού Λαού πραγματοποιήθηκε μέσα στις γραμμές του ΕΑΜ και κάτω από τη σημαία της ΠΕΕΑ σε έκταση πρωτοφανή, όπως μαρτυρούν οι αριθμοί των τριών εκατομμυρίων οπαδών του και των δύο εκατομμυρίων ψήφων στις εκλογές του Εθνικού Συμβουλίου.

Το ΕΑΜ για την ενότητα

Στην ενότητα αυτή που περικλείνει όλα τα δημοκρατικά, πατριωτικά, αγωνιστικά στοιχεία του Έθνους, το ΕΑΜ προσπάθησε να δώσει και την τυπική ολοκλήρωση με τη συμμετοχή και εκείνων των ηγετών των παλιών πολιτικών κομμάτων που εξακολουθούσαν να μένουν έξω από τον παλλαϊκό και πανεθνικό συναγερμό. Όμως αυτοί, τρομαγμένοι από το εθνικοαπελευθερωτικό ξεσήκωμα του λαού μας και την ανάπτυξη του λαοκρατικού ρεύματος, έβαλαν πάνω από τα συμφέροντα του εθνικού αγώνα και της χώρας τούς μικρόψυχους υπολογισμούς τους. Απέκρουσαν επίμονα την ενότητα που τους πρότεινε το αγωνιζόμενο έθνος. Απέρριψαν ακόμα και την πρόταση που τους έκανε το ΕΑΜ να πάρει μέρος στο Δημοκρατικό τους Σύμφωνο. Και όταν το ΚΚΕ, ύστερα από πρόταση δική τους, δήλωσε έγγραφα ότι προσχωρεί στο Σύμφωνο, αρνήθηκαν να το δεχτούν γιατί ήξεραν πως η συμμετοχή του θα μετέτρεπε το νεκρό αυτό έγγραφο σε σύμβολο πάλης για τη δημοκρατία. Τρία ολόκληρα χρόνια, με συνέπεια και με ειλικρίνεια, προσπάθησε το ΕΑΜ να πετύχει μια συνεννόηση μαζί τους. Διεξάγοντας σκληρό, αιματηρό αγώνα, ήταν σε θέση να νιώθει τη σημασία της ενότητας και έκανε όλες τις δυνατές υποχωρήσεις για να την πετύχει. Με την επιμονή του επεδίωκε ν’ αποσπάσει από τα χέρια των κατακτητών και τον τελευταίο παρασυρμένο Έλληνα και να τον φέρει στο στρατόπεδο του αγωνιζόμενου Έθνους. Αυτοί προτίμησαν να ενωθούν με τους Ράλληδες παρά με το λαό.Ύστερα από την προδοσία όλων μαζί των παλιών κομμάτων, το ΕΑΜ παραμένει η μόνη συνεπής δύναμη που κρατάει όλο το βάρος του σκληρού αγώνα ενάντια στους Γερμανοβουλγάρους επιδρομείς και τα εγκληματικά καθάρματα των ταγμάτων ασφαλείας, των χωροφυλάκων Ειδικής κλπ. και των ποικιλώνυμων φασιστικών οργανώσεων ΙΤ, X, ΡΑΝ, ΕΑΣΑΔ, ΕΕΕ κλπ. Το ΕΑΜ, κρατώντας ψηλά τη λαϊκή και δημοκρατική σημαία και σε πραγματική αγωνιστική ενότητα με τα αγνά λαϊκά στοιχεία, με τις δημοκρατικές ομάδες και τα στελέχη των παλιών δημοκρατικών κομμάτων, που δεν συμφωνούν με τη διασπαστική και αντεθνική πολιτική των λεγομένων αρχηγών, θα συνεχίσει με περισσότερη ορμή τον αγώνα για την εθνική απελευθέρωση, ανεξαρτησία και ακεραιότητα της χώρας μας και για τη ματαίωση των αντιλαϊκών-δικτατορικών σχεδίων του Γλύξμπουργκ, του Παπανδρέου και της συνασπισμένης αντίδρασης. Πιστό στις προγραμματικές του αρχές, εκπληρώνει με αυτοθυσία την εθνική του αποστολή οδηγώντας τον λαό μας από νίκη σε νίκη ως την οριστική κατάκτηση της εθνικής λευτεριάς του και την εξασφάλιση των λαϊκών κυριαρχικών δικαιωμάτων από κάθε δικτατορική επιβουλή, πάνω στη βάσητων συμμαχικών διακηρύξεων της Μόσχας και της Τεχεράνης.

Με τη συγκρότηση της ΠΕΕΑ, την τεράστια επιτυχία των εκλογών για το Εθνικό Συμβούλιο και την προσχώρηση νέων δυνάμεων στον αγώνα, όπως της «Δημοκρατικής Ένωσης», η ενότητα του ελληνικού Λαού πήρε την αποκορύφωσή της. Όμως και τότε ακόμα, δεχτήκαμε την πρόσκληση για συμμετοχή στη Διάσκεψη του Λιβάνου όπου φτάσαμε σε μια κατ’ αρχήν συμφωνία, που με θετικές και συγκεκριμένες εγγυήσεις έπρεπε ν’ αποτελέσει τη βάση για τη συγκρότηση Πανεθνικής Κυβέρνησης. Το EAM προσπάθησε να πετύχει μια ενότητα αγωνιστική και να εξασφαλίσει τις εγγυήσεις για τη συνέχιση του αγώνα και την κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών. Οι εκπρόσωποι όμως των παλιών φαυλοκρατικών κομμάτων επιζητούσαν να επιβάλουν μια ενότητα αντεθνική. Με τους όρους που έβαζαν ενίσχυαν τον κατακτητή. Βοηθούσαν τα τάγματα ασφαλείας να σφάζουν τον λαό. Ενθάρρυναν τον Ζέρβα στις προκλήσεις του ενάντια στον ΕΛΑΣ. Ο Ζέρβας στάθηκε πάντοτε εχθρός της αντίστασης. Ο Παπανδρέου και οι φαυλοκράτες πολιτικοί αρχηγίσκοι το ξέρουν καλά γιατί είναι δικό τους δημιούργημα με αποκλειστικό σκοπό, όχι να χτυπήσει τον κατακτητή, αλλά να βρίσκεται πάντοτε στα νώτα του λαϊκού στρατού για να προκαλεί επεισόδια, επιθέσεις και ζητήματα. Προσπάθησαν να συγκαλύψουν την ενοχή του για τις τελευταίες επιθέσεις και αναγνώρισαν σαν στρατό τους τις μισθοφορικές συμμορίες του.Επεδίωκαν ακόμα με τους όρους που έβαζαν να επισημοποιήσουν τη διάλυση του ελληνικού στρατού της Αιγύπτου, επειδή εκδήλωσε το φρόνημά του να μείνει στρατός ελληνικός αντιφασιστικός, ενώ αυτοί ήθελαν να είναι στρατός μισθοφόρων πραιτοριανών. Απόβλεπαν, τέλος, να διαλύσουν και τον «ΕΛΑΣ», ν’ αφοπλίσουν το Έθνος, να κάνουν τον λαό μας ανίκανο ν’ αντισταθεί στη συνδυασμένη επίθεση των Γερμανο-βουλγάρων κατακτητών και των προδοτών και μ’ αυτό τον τρόπο, εξασθενημένος και συντριμμένος όταν έρθει η ώρα της λευτεριάς, να δεχτεί παθητικά την επιβολή μιας καινούργιας 4αυγουστιανής τυραννίας.

Προδίνουν το Έθνος

Η ευθύνη για τη μη πραγματοποίηση της Πανεθνικής Κυβέρνησης βαραίνει αποκλειστικά τον Παπανδρέου και την κλίκα του. Με τη διάσπαση ζημιώνουν τον αγώνα του Έθνους και των Συμμάχων και βοηθούν τους κατακτητές.

Απόδειξη των εγκληματικών σχεδίων του Παπανδρέου και της κλίκας του είναι η επίμονη άρνησή του ν’ αποκηρύξει τα προδοτικά τάγματα και την Ειδική που αιματοκυλούν τον τόπο. Αναίσχυντα τολμάει να υποστηρίζει ότι δεν ανέλαβε αυτός και η Κυβέρνησή του την υποχρέωση να αποκηρύξει τα εγκληματικά αυτά δημιουργήματα των Γερμανών, των Κουίσλιγκς και της αντίδρασης. Για τον Παπανδρέου η αποκήρυξη των σφαγιαστών του λαού είναι συμβατική υποχρέωση, ζήτημα συμφωνίας και όχι υπέρτατο και επιτακτικό εθνικό καθήκον. Η άρνησή του δείχνει το μίσος του ενάντια στον λαό και την απόφασή του να στηριχτεί στις προδοτικές αυτές δυνάμεις για να λυγίσει το Έθνος, να τσακίσει μ’ αυτές τον ΕΛΑΣ και να δεί το λαό μας συντριμμένο και δούλο. Γίνεται έτσι συνένοχος και προσωπικά υπεύθυνος για τα εγκλήματά τους. Προδότης του Ελληνικού Λαού, προστάτης των Ράλληδων, και εχθρός του συμμαχικού αγώνα, δεν έχει θέση στο παγκόσμιο αντιφασιστικό στρατόπεδο. Υπηρετεί τον φασισμό και ανήκει σ᾽ αυτόν.

Προσηλωμένος τυφλά στην αντεθνική επιδίωξη να σπάσει την αντίσταση του Έθνους, ο Παπανδρέου χαρακτηρίζει σαν «τρομοκρατία» τον ασύγκριτο σε ηρωισμό τρίχρονο αγώνα του Έθνους που με τις θυσίες και τα κατορθώματά του αποτελεί ένα τεράστιο εθνικό κεφάλαιο, αναγνωρισμένο παγκόσμια. Ράλληδες που σφάζουν, λεηλατούν, βιάζουν και συμπολεμούν με τους Γερμανούς, είναι για τον Παπανδρέου το ίδιο πράγμα με τους αντάρτες που στέκουν ηρωικά στο προχωρημένο φυλάκιό τους, πιστοί στρατιώτες της παγκόσμιας αντιφασιστικής στρατιάς στη γωνιά αυτή της Ευρώπης!… Ανίκανος να εξαρθεί στο μεγαλείο του Ελληνικού Λαού κηλιδώνει αναίσχυντα τους ιερούς τίτλους της εθνικής εποποιίας. Από πολιτική ιδιοτέλεια και μικροψυχία, δυσφημεί την Ελλάδα στην παγκόσμια κοινή γνώμη που θαυμάζει την αντοχή, την ενότητα, την αποφασιστικότητα και την ηρωική έξαρση του λαού μας. Η πρόθεσή του είναι να εμφανίζει διαρκώς την Ελλάδα σε κατάσταση εμφύλιου σπαραγμού και με αυτή τη συκοφαντική δυσφήμηση να μπορέσει μαζί με όλη τη φαυλοκρατία να επιβάλει μια αντιλαϊκή, αντιδημοκρατική λύση στο εσωτερικό πρόβλημα της χώρας, σαν «αναγκαία αποκατάσταση της εσωτερικής ησυχίας»!…

Γυμνός από κάθε λαϊκή βάση μιλάει αναιδέστατα «εξ ονόματος του Έθνους». Διασπαστής και εθνοκτόνος, αναζητεί τα στηρίγματά του στο στρατόπεδο των εχθρών του λαού και του Έθνους. Οι δυνάμεις που θέλει να στηριχτεί είναι πρώτα-πρώτα οι αιματοβαμμένοι προδότες των ταγμάτων και της ειδικής ασφάλειας. Είναι κατόπιν οι συμμορίες του Ζέρβα. Και είναι, τέλος, ένα μικρό μισθοφορικό σώμα από τεταρτοαυγουστιανούς και φασίστες, που με αυτό προσπαθεί τώρα να αντικαταστήσει τον γενναίο ελληνικό στρατό της Αιγύπτου που διέλυσε.

Αυτές είναι οι δυνάμεις πάνω στις οποίες προσπαθεί να στηριχτεί για να τις στρέψει ενάντια στον Ελληνικό Λαό, να πνίξει τη θέλησή του και να τον υποδουλώσει.

Η ΚΕ του ΕΑΜ καταγγέλλει τον Παπανδρέου και την κλίκα του σαν εχθρούς του λαού και διασπαστές της ενότητας που, αποβλέποντας να επιβάλουν αντιλαϊκά καθεστώτα, καταπροδίνουν τα συμφέροντα της Ελλάδας, εγκρίνουν και ενισχύουν τα εγκλήματα των ταγμάτων και της Ειδικής ασφάλειας, σπρώχνουν τον τυχοδιώκτη μισθοφόρο Ζέρβα σε καινούργιες προκλήσεις και επιθέσεις και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ανάψουν τη φωτιά του εμφύλιου σπαραγμού. Για όλα αυτά τα εγκλήματά τους παραμένουν υπόλογοι μπροστά στο Έθνος και θα λογοδοτήσουν.Η ΚΕ του ΕΑΜ, εκφράζοντας τους πόθους και τη θέληση του συνόλου του Ελληνικού Λαού, διακηρύχνει ότι, παρά και ενάντια στη θέληση της κλίκας Γλύξμπουργκ-Παπανδρέου, θα πραγματοποιήσει την ενότητα με όλα τα αγνά, δημοκρατικά στοιχεία της χώρας για τη συντριβή του φασισμού, για την εξάλειψη του μολύσματος της προδοσίας, για τη λευτεριά και τη λαοκρατία.

Το Έθνος που αγωνίζεται τραβάει τον ιστορικό του δρόμο με επικεφαλής την ΠΕΕΑ και τις εθνικοαπελευθερωτικές του οργανώσεις. Δυναμώνει και μεγαλώνει την ενότητά του μέσα στον τιτάνιο αγώνα της σωτηρίας και της απελευθέρωσής του που τον ανεβάζει τώρα στην υπέρτατη έντασή του. Συγκεντρώνει τις δυνάμεις του για το τελειωτικό χτύπημα των Γερμανοβουλγάρων κατακτητών και των άτιμων οργάνων τους. Με συλλαλητήρια, ψηφίσματα και τηλεγραφήματα που καταφθάνουν απ’ όλη τη χώρα, εκφράζει την αγανάκτησή του για τα εγκλήματα της κλίκας Γλύξμπουργκ-Παπανδρέου, διαδηλώνει την εμπιστοσύνη του στην ΠΕΕΑ, τη μοναδική Κυβέρνησή του και διατρανώνει την απόφαση να συνεχίσει στο πλευρό των Συμμάχων, με όλη του τη δύναμη τον αγώνα, ως την τελική συντριβή του φασισμού, την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανοβουλγάρους εισβολείς και την κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας.

Ελεύθερη Ελλάδα, 16 Ιούλη 1944

Η Κεντρική επιτροπή του ΕΑΜ