Στις 26 Γενάρη ήταν που δολοφονήθηκαν πέντε εργάτριες, έπειτα από έκρηξη στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας Βιολάντα στα Τρίκαλα. Νεκρές οι: Σταυρούλα Μπουκοβάλα, Αγάπη Μπουνόβα, Βασιλική Σκαμπαρδώνη, Αναστασία Νάσιου, Ελένη Κατσαρού.
Μπορεί να έρθει δικαίωση για τον κάθε νεκρό και κάθε νεκρή εργάτη/τρια όσο συνεχίζεται η ταξική εκμετάλλευση στα κάτεργα της μισθωτής εργασίας; Όχι είναι η απάντηση. Εδώ όμως δεν λειτουργούν ούτε οι αστικοί θεσμοί ακόμα και όταν βγάζει μάτι ο δόλος από τους «τίμιους» επιχειρηματίες-αφεντικά. Η γραμμή παραγωγής να λειτουργεί και αν γίνει και καμία «στραβή», ε σιγά! Ταξική δικαιοσύνη είναι αυτή, υπέρ μας αποφασίζει. Κάπως έτσι δεν σκέφτονται και πράττουν οι «αυτοδημιούργητοι», αυτοί που τα μικρά μπακάλικα του παππού τα κάνουν βασταγερές εταιρείες; Και φυσικά δεν διαψεύδονται. Κανένας δεν βρίσκεται στη φυλακή ως υπαίτιος για τις νεκρές εργάτριες στη Βιολάντα.
Τα τελευταία νέα θέλουν συγγενείς των νεκρών εργατριών να κάνουν λόγο για απολύσεις και πιέσεις από πλευράς εργοδοσίας σε εργαζόμενους που έχουν καταθέσει για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η έκρηξη.
Και να σου, ξαφνικά, ανακοίνωση της εταιρείας που αρνείται τις κατηγορίες και επειδή αυτό από μόνο του δεν αρκεί, ξεπήδησε και μια ανακοίνωση «εργαζομένων». Γράφουν, λοιπόν, σε αυτή την ανακοίνωση οι.. εργοδότες:
«Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα που εμείς ζούμε καθημερινά μέσα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Αντίθετα, σήμερα μεγαλύτερη ανασφάλεια και ανησυχία μας προκαλούν όσα αναληθή γράφονται ανεξέλεγκτα σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης για τη δουλειά μας και το μέλλον μας, παρά η ίδια η καθημερινότητά μας μέσα στην εταιρεία και η συνεργασία μας με τη διοίκηση. Εδώ και μήνες βλέπουμε τη ΒΙΟΛΑΝΤΑ να βρίσκεται συνεχώς στο στόχαστρο, με ανακοινώσεις και δημοσιεύματα που περιέχουν αναληθείς πληροφορίες ή παρουσιάζουν ψιθυρισμούς ως αποδεδειγμένα γεγονότα.
Ζητάμε να σταματήσει η παραπληροφόρηση. Πίσω από τη ΒΙΟΛΑΝΤΑ είμαστε εμείς εκατοντάδες εργαζόμενοι και οι οικογένειές μας. Δεν είμαστε αριθμοί ούτε μέρος μιας επικοινωνιακής αντιπαράθεσης.
Είμαστε άνθρωποι που εδώ και μήνες παλεύουμε να κρατηθούμε όρθιοι και ζητάμε από τους ανθρώπους των μέσων κάτι απλό: το δικαίωμά μας να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με αξιοπρέπεια».
Φυσικά, αυτή η ανακοίνωση, δεν φέρει υπογραφές με ονόματα εργαζομένων. Μπορεί να μη θέλουν να εκτεθούν οι άνθρωποι, αν και μαντεύουμε πως είναι οι ίδιοι που χειροκροτούσαν τον καπιταλιστή έξω από τα δικαστήρια λίγο καιρό μετά το συμβάν.
Και εφόσον μιλάνε για αριθμούς και αξιοπρέπεια θα πούμε πως αν είχε απομείνει λίγο από αυτήν ο αριθμός πέντε θα μεταφραζόταν σε ονόματα και ζωές και θα έκαναν μόκο.
Οι δολοφονίες πέντε εργατριών και όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας ονομάζονται σε αυτή την ανακοίνωση επικοινωνιακή αντιπαράθεση. Οι καπιταλιστές και οι βαστάζοι τους δεν μπορούν να γράψουν, χωρίς να βγάζει μάτι, ούτε μια ψευτοανακοίνωση στο όνομα των εργαζομένων.
Με κάθε τρόπο, ο κάθε εργαζόμενος έχει λόγο να σταθεί δίπλα στις οικογένειες των νεκρών εργατριών όχι για μια «απλή δικαίωση» αλλά ως ταξικό καθήκον που έχει στο σύνολό της η εργατική τάξη να υπερασπίζεται κάθε νεκρή/ό εργάτρια/η και να αγωνίζεται για την ταξική δικαιοσύνη για να μη μένουμε συνεχώς σε μια στείρα αριθμητική αίματος.