Η διαδικασία της έξωσης των δύο ηλικιωμένων πολιτικών προσφύγων πάγωσε μέχρι τον Γενάρη του 2027 κατόπιν συνεννοήσεως του κορακιού (νέου αγοραστή) με την οικογένεια. Μη ξεχνάμε το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης απέρριψε την προσωρινή αναστολή της έξωσης.
Η συσπείρωση του κόσμου έξω από το σπίτι στην Καππαδοκίας, σε καθημερινή βάση, κατατάσσει αυτόν τον λαϊκό αγώνα, για ένα δίκαιο αίτημα, σε αγώνα που πρέπει να γίνει πρότυπο για κάθε αντίστοιχη επίθεση.
Η ενότητα των λαϊκών δυνάμεων μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Η πλατιά μαζική απεύθυνση σε όλους τους ανθρώπους της συνοικίας και της πόλης δημιουργεί ζυμώσεις και διεργασίες που μόνο μπροστά μπορούν να τρέξουν τις λαϊκές υποθέσεις.
Το δίκιο αίτημα όλων, να μείνει στο σπίτι της η οικογένεια, πρέπει να επιβληθεί και να ξεσκεπαστεί ο μηχανισμός τους. Αυτό που δεν θέλουν οι «μεταμνημονιακοί» εφαρμοστές είναι ακριβώς αυτό που αναπτύχθηκε στην Κάτω Τούμπα.
Ο κόσμος να μαζεύεται και να δημιουργεί κέντρο αγώνα το ίδιο το οικοδομικό τετράγωνο σε καθημερινή βάση δείχνοντας έμπρακτα και με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη του. Μέσα στη ζύμωση και την τριβή μαθαίνει κανείς την δύναμη που έχει το όπλο που λέγεται αλληλεγγύη.
Η υπόθεση στην Καππαδοκίας και το ποιος θα βγει νικητής είναι μπροστά μας, όμως το σίγουρο είναι ότι στήθηκε ένα ταμπούρι που πλαισίωσε ο λαός μας και το κράτησε με συνέπεια για σχεδόν μια βδομάδα.
Η σιωπηλή έξωση και στα γρήγορα δεν πέρασε, όπως θα θελαν. Ίσα ίσα αναδείχτηκε το ζήτημα και πανελλαδικά οι «από κάτω» σιχάθηκαν, για άλλη μια φορά, τράπεζες, κοράκια, κράτος, πλειστηριασμούς, εξώσεις. Είναι στο χέρι του λαϊκού κινήματος η Καππαδοκίας να γίνει οδοδείκτης για την ενότητα πλατιών λαϊκών στρωμάτων που βιώνουν την εκμετάλλευση και την λεηλασία από τους «από πάνω».