Οι όροι που έχουν διαμορφωθεί σήμερα για τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη είναι ασφυκτικοί. Τα αφεντικά σε όλους τους κλάδους έχουν αποθρασυνθεί γιατί γνωρίζουν καλά πως έχουν όλο το νομικό οπλοστάσιο υπέρ τους και υπέρ τους είναι επίσης και οι συσχετισμοί που έχουν προκύψει, όσον αφορά την, αδιάκοπη παρ’ όλα αυτά, ταξική πάλη. Δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αίμα έχουν καταπατηθεί και βρισκόμαστε σε ένα σημείο που δεν υπάρχει περιθώριο για στρουθοκαμηλισμό και μεγάλα λόγια χωρίς να υπάρχει ισχυρή κίνηση από πλευράς των εργαζομένων και φυσικά όλων αυτών που έχουν την τάση να μιλάνε εξ’ ονόματός τους χωρίς να μοιράζονται κοινές δυσκολίες.
Ως εργαζόμενοι και εμείς σε έναν σημαντικό κλάδο, αυτόν της ενέργειας, προσπαθούμε να κοιτάμε την πραγματικότητα κατάματα και να την επικοινωνούμε στους συναδέλφους με κάθε ευκαιρία. Μέσα σε όλα τα παρακλάδια της ταξικής επίθεσης που δεχόμαστε από τους εργοδότες μας υπάρχει και αυτό της εργολαβοποίησης. Το λεγόμενο από τους… ειδήμονες outsourcing. Από συνεργεία καθαρισμού, μέχρι μεγάλα έργα οδοποιίας, από εξωτερικές εργασίες πρώην ΔΕΚΟ, βλέπε ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κοκ. μέχρι εργαζόμενους σε τηλεφωνικά κέντρα και ντελίβερι-κούριερ που δουλεύουν στις «πλατφόρμες», οι εργαζόμενοι σε όλα αυτά και άλλα τόσα βρισκόμαστε μονίμως σε ένα καθεστώς επισφάλειας και δουλειάς χωρίς δικαιώματα. Είτε από δικές μας εμπειρίες στο χώρο δουλειάς είτε από όσα γίνονται ευρύτερα γνωστά οι εργαζόμενοι βρίσκονται στριμωγμένοι στη γωνία χωρίς να υπάρχει προς το παρών κάποιο αδιέξοδο.
Τι γίνεται όταν ένας εργαζόμενος εργολάβου ζητήσει αύξηση; Τα κουκιά, θα του απαντήσουν, είναι μετρημένα, το έργο που έχω αναλάβει είναι συγκεκριμένο με συγκεκριμένο μπάτζετ. Τι γίνεται όταν ένας εργαζόμενος απολυθεί; Δεν απολύθηκε. Έληξε η σύμβαση, τελείωσε το έργο… Τι γίνεται όταν ένας εργολαβικός εργάτης τσακιστεί ή χάσει τη ζωή του; Δεν φταίει η εταιρεία που έχει το έργο αλλά ο εργολάβος˙ είναι και αυτό μέσα στις «υπηρεσίες» του. Φυσικά ο κάθε εργολάβος το γνωρίζει αυτό. Αρκεί να μοιράζεται η πίτα, όσο γίνεται χωρίς «ευτράπελα».
Το είδαμε και στο πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στη «Μότορ Όιλ» στις 9 Οκτωβρίου, που, έπειτα από έκρηξη, έχασαν τη ζωή τους δύο εργαζόμενοι. Κανείς δεν τόλμησε να αγγίξει τον καπιταλιστή ιδιοκτήτη της Μότορ Όιλ, το μόνο που έγινε γνωστό είναι η σύλληψη του εργολάβου που ακόμα και για αυτό δεν έχουμε καμία αυταπάτη πως κάποιος θα τιμωρηθεί όπως πρέπει. Θα ακούσουμε πάλι για την κακιά ώρα και το ανθρώπινο λάθος!
Ελαστικές σχέσεις εργασίας, δουλειά χωρίς δικαιώματα, εργασία με το κομμάτι, συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ακόμα και δίμηνες συμβάσεις αναγκάζονται να υπογράφουν οι εργαζόμενοι) και τόσα άλλα που όποιος έχει δουλέψει ως εργολαβικός τα γνωρίζει εκ των έσω.
Οι εργαζόμενοι, όμως, εργολαβικοί ή μόνιμοι, με ορισμένου ή με αορίστου χρόνου συμβάσεις, εργάτες σε μεγάλα ή σε μικρότερα έργα έχουν τη δύναμη. Αρκεί να βρουν τον τρόπο να την επικοινωνήσουν, αρκεί να την ενοποιήσουν ενάντια στις πολιτικές των αφεντικών τους. Αρκεί να βάλουν μπροστά τις ανάγκες τους και τα συμφέροντά τους. Όλα αυτά τα «αρκεί», παρά τις δυσκολίες, μπορούν να κερδηθούν ώστε να αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων και ο φόβος να αλλάξει στρατόπεδο!
Πρωτοβουλία εργολαβικών εργαζομένων στην καταμέτρηση ενέργειας