Στη ΔΕΘ βρέθηκε ο Αλέξης Τσίπρας την Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου για την καθιερωμένη συνέντευξη των πολιτικών αρχηγών.
Ξεκίνησε λέγοντας ότι «Η ομιλία μου στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος της ΕΛΑΣ ήταν η πιο αριστερή, τεκμηριωμένη και δομημένη ομιλία που έχω κάνει ποτέ στο πλαίσιο της ΔΕΘ». Καλά, εκείνο το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης που είχε παρουσιάσει πάλι στη ΔΕΘ το 2014, που θα εφαρμοζόταν ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, δεν ήταν αρκετά αριστερό; Τώρα μάλλον το πήγε ένα βήμα παρακάτω.
Στη συνέχεια, ανέφερε διάφορες αρλούμπες για να ταΐσει ελπίδα και όραμα το πόπολο όπως ότι: «Αριστερό δεν είναι η διαχείριση της φτώχειας, αλλά η πολιτική που παράγει πλούτο και τον μοιράζει δίκαια σε όλους. Εμείς έχουμε ένα συνεκτικό σχέδιο που μπορεί να πάει τη χώρα μπροστά». Το 2014 το ονόμαζε «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης», προφανώς τώρα έπρεπε να πει τα ίδια με άλλα λόγια.
Στη συνέχεια έκανε «επίθεση» στην κυβέρνηση για θέματα όπως οι υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Ταμείο Ανάκαμψης, ακρίβεια κλπ. Αναμενόμενα προεκλογικά παιχνίδια μπας και πείσουν κάποιον ψηφοφόρο ότι υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στους επίδοξους διαχειριστές του ελληνικού καπιταλισμού.
Στο μεσοδιάστημα έκανε και τη γνωστή παροχολογία με διάφορες υποσχέσεις. Αναφέρουμε κάποιες ενδεικτικές έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι παραμένει αμετανόητος Πινόκιο.
«Μείωση του ΦΠΑ στο 6% στα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής, μείωση 30% στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, δημιουργία ψηφιακού παρατηρητηρίου τιμών, το οποίο θα παρακολουθεί την τιμή ενός προϊόντος σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα “από το χωράφι στο ράφι”». Δεν βρέθηκε ένας να του πει μάλλον ότι ο Θεοδωρικάκος έχει ήδη θεσπίσει τέτοια παρατηρητήρια για τιμές σούπερ μάρκετ, πρατήρια καυσίμων κλπ, όπως προβάλλονται αφειδώς από τα συστημικά μίντια.
Πρότεινε επίσης «πατριωτική εισφορά» στο πλουσιότερο 1% των Ελλήνων, αλλά την ίδια στιγμή τόνισε ότι δεν μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια το ύψος της διότι δεν υπάρχει περιουσιολόγιο. Μάλλον δύσκολα οι μεγαλοεφοπλιστές, που στην πλειοψηφία τους έχουν τις καταθέσεις τους σε τράπεζες και funds του εξωτερικού, θα δεχτούν να καταγράψει την περιουσία τους ο Τσίπρας και να τη φορολογήσει.
Αναφέρθηκε ακόμα σε φοιτητικό επίδομα 500€. Ο Μητσοτάκης μοίρασε youth pass των 150 μπας και εξαγόραζε καμία ψήφο από τη νεολαία, ο Πινόκιο τριπλασίασε το δόλωμα κι έβαλε κι ένα 50άρικο μπόνους, κιμπάρης.
Όσο τετριμμένα και εθιμοτυπικά και αν είναι αυτά, δεν παύουν να προκαλούν θυμό και οργή σε κάθε συνειδητοποιημένο εργαζόμενο, που παλεύει να επιβιώσει καθημερινά με έναν πενιχρό μισθό μέσα σε ένα περιβάλλον ακρίβειας και διαρκούς εργασιακής και κοινωνικής επισφάλειας.
Υπάρχει όμως και ένα σημείο των δηλώσεων του που θέλουμε να σταθούμε λίγο περισσότερο γιατί εκεί ο πολιτικός αριβισμός βγάζει μάτι αλλά και γιατί αυτό το ζήτημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο καθώς αφορά το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής έγκλημα του 21ου αιώνα.
Ρωτήθηκε, λοιπόν, για τη συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ, που αποτελεί στίγμα για κάθε προοδευτικό πολίτη αυτής της χώρας. Εδώ να θυμίσουμε ότι ο Τσίπρας ήταν αυτός που από το 2015 έβαλε γερά τα θεμέλια της πρόσδεσης με το Ισραήλ, και εμβάθυνε τις σχέσεις με το σιωνιστικό καθεστώς, ενώ ο ίδιος έβγαινε χαμογελαστός φωτογραφίες με τον αρχισφαγέα Νετανιάχου.
Τα βασικά σημεία που απάντησε ήταν τα παρακάτω:
«Το θέμα της σχέσης μας με το Ισραήλ είναι δύσκολο. Δεν πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με εμμονές και ιδεοληψίες». Ιδεοληψία, όπως καταλαβαίνετε, θεωρεί τη θέση για διακοπή των σχέσεων με ένα απροκάλυπτα φασιστικό καθεστώς.
«Θα επανεξέταζα αυτή τη σχέση για όσο διάστημα ακολουθεί αυτή τη γενοκτονική πολιτική».
«Τι σημαίνει επανεξέταση; Όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική γενοκτονίας —η οποία δεν πρέπει να στιγματίζει τον λαό και τη χώρα του Ισραήλ, αλλά αποτελεί επιλογή της σημερινής κυβέρνησής του—, πρέπει να επανεξετάσουμε το σύνολο των στρατηγικών μας σχέσεων».
Εδώ προσπαθεί να πλασάρει το αφήγημα της κακιάς, σημερινής μόνο, κυβέρνησης, και του λαού που δεν φταίει σε τίποτα. Να μην στιγματιστούν και οι Ισραηλινοί τουρίστες μακελάρηδες και οι οικογένειές τους που έρχονται μαζικά και ενισχύουν το «εθνικό προϊόν» της χώρας, τον τουρισμό.
Για να είμαστε δίκαιοι, η θέση αυτή δεν διαφέρει απ’όσα λέει και το ΚΚΕ. Για παράδειγμα, έλεγε ο Κουτσούμπας σε άρθρο του στον Ριζοσπάστη στις 21-22/10/2023:
«Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό, γιατί το κράτος του Ισραήλ και η κυβέρνησή του τον δολοφονούν εδώ και δεκαετίες, με εκατόμβες νεκρών, πραγματική γενοκτονία, με κατοχή παλαιστινιακών εδαφών, με απαρτχάιντ και αποκλεισμούς όπως στη Γάζα, με φυλακίσεις, βασανισμούς και τόσα άλλα. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας την ίδια ώρα στον ισραηλινό λαό που και αυτός υποφέρει από το ίδιο το κράτος του Ισραήλ, την αντιδραστική κυβέρνηση Νετανιάχου, που τον σέρνει συνεχώς σε πολεμικές συγκρούσεις, σε σφαγές ενάντια σε γειτονικούς λαούς και γίνεται έτσι και ο ίδιος θύμα μιας συνολικά βάρβαρης πολιτικής».
Να πούμε απλά ότι η συντριπτική πλειοψηφία της σιωνιστικής κοινωνίας συμμετέχει ενεργά στη γενοκτονία και οι μόνες διαμαρτυρίες που έγιναν στη χώρα αυτά τα 3 χρόνια γενοκτονίας αφορούσαν αποκλειστικά (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων μερικών δεκάδων ακτιβιστών), την ανάκτηση των Ισραηλινών αιχμαλώτων. Δεν είναι απλά ένας ακόμα λαός ούτε το κατοχικό-τεχνητό μόρφωμα των εποίκων είναι απλά μία ακόμα χώρα. Δεκάρα δεν δίνουν για τους Παλαιστίνιους, όπως αποτυπώνεται και σε ένα σωρό έρευνες και δημοσκοπήσεις που δείχνουν απροκάλυπτα το σιωναζιστικό τους μίσος και φανατισμό.
«Σας θυμίζω ότι, όταν ήμουν Πρωθυπουργός, επισκέφθηκα πολλές φορές το Ισραήλ, αλλά επισκέφθηκα και τη Ραμάλα… Την εποχή εκείνη, όμως, δεν είχαμε τη γενοκτονία στη Γάζα. Ήταν μια διαφορετική περίοδος, η οποία επέτρεπε την εμβάθυνση των σχέσεων με το Ισραήλ.»
Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε το Ισραήλ όταν ήταν πρωθυπουργός της χώρας στις 25 Νοεμβρίου το 2015. Το Ισραήλ είχε τότε διεξάγει τον πιο πρόσφατο πόλεμο εναντίον της Γάζας ένα χρόνο πριν, όταν στις 7 Ιουλίου 2014 εξαπέλυσε την Επιχείρηση Προστατευτική Αιχμή.
Σύμφωνα με τον OCHA (UnitedNations’ Office for the Coordination of Humanitarian Affairs) και της ανεξάρτητης επιτροπής του ΟΗΕ η οποία δημοσιεύθηκε το 2015 (A/HRC/29/52):
2.251 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων 551 παιδιά και 299 γυναίκες.
11.231 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων 3.436 παιδιά και 3.540 γυναίκες.
Περίπου το 10% των τραυματιών απέκτησε μόνιμη αναπηρία.
Περισσότερα από 1.500 παιδιά έμειναν ορφανά.
Περίπου 18.000 κατοικίες καταστράφηκαν ολοκληρωτικά ή εν μέρει σύμφωνα με την τελική έκθεση της Επιτροπής. Μεταγενέστερη αξιολόγηση του OCHA υπολόγισε περίπου 11.000 πλήρως κατεστραμμένες και 6.800 σοβαρά κατεστραμμένες και μη κατοικήσιμες κατοικίες.
100.000 άνθρωποι έμειναν χωρίς κατοικία αμέσως μετά τις εχθροπραξίες.
Στην κορύφωση του πολέμου, περίπου 500.000 Παλαιστίνιοι είχαν εκτοπιστεί, δηλαδή περίπου 28% του συνολικού πληθυσμού της Γάζας.
73 ιατρικές εγκαταστάσεις και πολλά ασθενοφόρα υπέστησαν ζημιές, ενώ μεγάλο μέρος των υποδομών ηλεκτρισμού, ύδρευσης και αποχέτευσης τέθηκε εκτός λειτουργίας. Η καταστροφή δεν περιορίστηκε στις κατοικίες. Ο ΟΗΕ καταγράφει εκτεταμένες ζημιές σε σχολεία, νοσοκομεία, εγκαταστάσεις του ΟΗΕ, επιχειρήσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, δίκτυα νερού και αποχέτευσης και ενεργειακές υποδομές.
Επίσης, το 2018 (ενώ η «πρώτη φορά αριστερά» ήταν ακόμα κυβέρνηση) στη διάρκεια των πορειών της Μεγάλης Επιστροφής, μια σειρά μαζικών ειρηνικών παλαιστινιακών διαδηλώσεων που ξεκίνησαν στη Λωρίδα της Γάζας στις 30 Μαρτίου 2018 με κατεύθυνση τον φράχτη των συνόρων διεκδικώντας την άρση του αποκλεισμού της Λωρίδας, περισσότεροι από 200 Παλαιστίνιοι δολοφονήθηκαν από τον σιωναζιστικό στρατό κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, ενώ οι τραυματισμοί ξεπέρασαν τις 23.000. Περίπου 6.000 από αυτούς προκλήθηκαν από πραγματικά πυρά, οδηγώντας σε εκατοντάδες ακρωτηριασμούς και μόνιμες αναπηρίες, γεγονός που προκάλεσε την κατάρρευση του ήδη επιβαρυμένου συστήματος υγείας της Γάζας.
Αυτή ήταν για τον Τσίπρα η «διαφορετική περίοδος που επέτρεπε την εμβάθυνση των σχέσεων με το Ισραήλ», χωρίς καν να υπολογίζουμε το καθεστώς απαρτχάιντ που επικρατούσε και επικρατεί ακόμα στη Δυτική Όχθη.
Επίσης θυμόμαστε και κάτι ακόμα από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Ισραήλ. Την προκλητική φράση που έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών της προεδρικής κατοικίας: «Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα», αναφερόμενος στην Ιερουσαλήμ. Η Ελλάδα, όπως και οι περισσότερες χώρες στον κόσμο, δεν αναγνωρίζουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, για αυτό και οι πρεσβείες τους έχουν έδρα το Τελ Αβίβ. Ούτε ο ΟΗΕ αναγνωρίζει την ισραηλινή κυριαρχία επί της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Την αντιμετωπίζει ως μέρος των Κατεχόμενων Παλαιστινιακών Εδαφών και ως πρωτεύουσα ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους. Αυτό εξακολουθεί να αναφέρεται ρητά και σε επίσημες εκθέσεις του ΟΗΕ μέχρι και σήμερα.
Τέλος, για την αγορά με 3,6 δις του πυραυλικού συστήματος, της περιβόητης «Ασπίδας του Αχιλλέα» είπε: «Αν δεν έβρισκα αντίστοιχο σύστημα (σ.σ. από άλλη χώρα) και τα Γενικά Επιτελεία επέμεναν ότι πρέπει να το αποκτήσουμε, θα το αγόραζα από το Ισραήλ». Είπαμε να επανεξετάσουμε τις σχέσεις μας… οι καλές δουλειές κάνουν τους καλούς «φίλους».
Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε ότι το πολιτικό προσωπικό και οι κυβερνήσεις της αστικής τάξης μπορούν να εναλλάσσονται και να εμφανίζονται ως αριστερές, κεντρώες ή δεξιές, το μόνο που δεν αλλάζει είναι οι στρατηγικές συμμαχίες μιας χώρας δεμένης στο άρμα των ιμπεριαλιστών. Αυτοί είναι που παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις και μόνο η οργανωμένη ταξική πάλη των μαζών θα μπορέσει να καλυτερέψει πραγματικά τις καθημερινές συνθήκες διαβίωσης, και να σπάσει την αλυσίδα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.