Έχει επιμονή ο αυτοαποκαλούμενος μαρξιστής Κεφαλής ο μέγας στο να ρίχνει λάσπη στον επαναστάτη μπολσεβίκο ηγέτη Στάλιν. Αφού η ΕΦΣΥΝ χρειάζεται τους τροτσκιστές και τον… επαναστατικό τους λόγο, δεν μας πέφτει λόγος. Αστική εφημερίδα είναι, με ιδιοκτήτη κλπ. Δημοκρατία έχουμε. Έτσι λένε. Οπότε γιατί να μην γράφεται συχνά πυκνά και «από αριστερά» τίποτε για την επαναστατική ΕΣΣΔ, τον Κόκκινο Στρατό και τον Στάλιν; Ποιος δίνει άραγε τη γραμμή μιας αστικής εφημερίδας; Ωραίες απαντήσεις δίνει ο Α. Γκράμσι περί αυτού. Για τους φίλους αναγνώστες θα προτείναμε μάλιστα το βιβλίο «Δημοσιογραφία και Τύπος» (εκδ. Στοχαστής) συλλογή δημοσιογραφικών κειμένων και άρθρων του μεγάλου κομμουνιστή ηγέτη.
Άραγε ποιους βοηθά ο αυτοαποκαλούμενος μαρξιστής που με ύφος χιλίων καρδιναλίων (χωρίς καν να περάσουν μια οντισιόν βρε αδελφέ μπροστά από τον μέγα) στιγματίζει και μας κάνει λιανά ποιος είναι ο ψευδομαρξιστής και ο ψευδοκομμουνιστής και ποιος όχι; Και αυτό μόνο μέσα σε λίγες παραγράφους…
Φυσικά, για έναν Στάλιν, αυτά τα «ψευδο» είναι μεταθανάτια μετάλλια. Δηλαδή μετά από δεκαετίες να τρομάζει ακόμη μικροαστικά αρθρογραφάκια σαν τον μέγα μαρξιστή Κεφαλή δείχνει ότι κάτι πήγε πολύ καλά στην ΕΣΣΔ μέχρι και το 1953.
Για όσα λέει και γράφει περί δικών υπάρχει η σχετική βιβλιογραφία αλλά και όσα είπαν οι ίδιοι οι δολοφόνοι του Κίροφ και οι σαμποτέρ της ΕΣΣΔ και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού στα πρακτικά της δίκης τους. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Οχτώβρης (1981) τα πραχτικά της δίκης σε βιβλίο με τίτλο «Για την ποινική υπόθεση του τροτσκιστοζηνοβιεφικού τρομοκρατικού κέντρου» που συζήτησε το Στρατιωτικό Συμβούλιο του Ανώτατου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ στις 19-24 Αυγούστου 1936. Αλλά και πλήθος ντοκουμέντων που ξεσκεπάζουν τους εχθρούς της ΕΣΣΔ κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο. Για την πολιτική ανάλυση των δικών και της «αριστερής αντιπολίτευσης» υπάρχει «Η ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκων) της Σοβιετικής Ένωσης (1938)».
Οπότε το μπριάμ από το τροτσκιστικό περιβόλι δεν θα κάτσουμε να το κριτικάρουμε, γιατί αυτά που θέτει έχουν απαντηθεί από το επαναστατικό κίνημα τότε! Οπότε είμαστε χορτασμένοι˙ καλή όρεξη οι υπόλοιποι, που θέλετε για σεφ τον μέγα μαρξιστή Κεφαλή.
Όμως. Ιδού και η επιμονή μας. Βία στην βία, που λέει και το σύνθημα. Επιμονή στην επιμονή, παραφράζουμε. Σταθήκαμε σε αυτό που μπορούμε με σιγουριά να κρίνουμε, μιας και είμαστε παιδιά της εποχής μας και όχι των δικών του 1936…
Λέει, λοιπόν, για τον Στάλιν (χωρίς οντισιόν) ο μέγας ιεροεξεταστής της επανάστασης Κεφαλής με το… επαναστατόμετρο ανά χείρας: «Του έλειπε, ωστόσο, η στόφα του επαναστάτη και η μαρξιστική κατάρτιση και δέσμευση, που διέκριναν τον Λένιν».
Ωπα ρε άνθρωπε! Εντάξει! Ποια μαρξιστική μέθοδος είναι αυτή που καταλαβαίνει κανείς τη «στόφα» του επαναστάτη; Και στην τελική: πού ήσουν εσύ ρε Κεφαλή (συγγνώμη για το ρε, μέγα μαρξιστή) στα δικά μας χρόνια να μας δείξεις τις επαναστατικές σου ικανότητες και τη «στόφα» σου; Πώς δεν είσαι τραγούδι στα στόματα των προλετάριων, πώς και δεν σε κάνανε οδόφραγμα, πώς δεν μελετάνε τα έργα σου, πώς δεν ηγήθηκες (ακόμη) του επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης, πως δεν έγινες παγκόσμιο σύμβολο; Αφού και μαρξιστής είσαι και κομμουνιστής και ξέρεις και από «στόφα» επαναστατική… Αυτή η ριμάδα η ιστορία πώς αδικεί έτσι τους… αυτοαποκαλούμενους επαναστάτες; Είναι σκληρή τελικά η ιστορία… Το μπριάμ πάντως είναι μια εύκολη συνταγή και τη δίνει η ΕΦΣΥΝ δωρεάν στους αναγνώστες.
Γ.