
Το Σάββατο 18/07 οι ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ απέτισαν φόρο τιμής στην εμβληματική μορφή της Παλαιστινιακής αντίστασης, τον εκπρόσωπο τύπου των ταξιαρχιών, Χουδάιφα αλ-Καχλούτ (Άμπου Ουμπάιντα). Οι Ταξιαρχίες επέλεξαν αυτή τη μέρα καθώς ήταν η επέτειος από την τελευταία του ομιλία. Για σχεδόν 20 χρόνια, και ειδικά τα τελευταία 3, η φωνή του Άμπου Ουμπάιντα μετέφερε τα λόγια της Αντίστασης και αποτελούσε πηγή έμπνευσης για κάθε άνθρωπο που στεκόταν χωρίς «ναι μεν αλλά» δίπλα στον παλαιστινιακό λαό και τον δίκαιο αγώνα του για απελευθέρωση από τα δεσμά των σιωναζί, για αυτοδιάθεση και εθνική ανεξαρτησία.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός διεθνώς, όταν το 2006, ανακοίνωσε την αιχμαλωσία του Ισραηλινού στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ (η ανταλλαγή του οποίου 5 χρόνια και 4 μήνες αργότερα επέβαλλε στους σιωνιστές την απελευθέρωση 1.027 Παλαιστινίων κρατούμενων, ανάμεσά τους και του ηγέτη της αντίστασης Γιάχια Σινουάρ). Οι σιωνιστές τον δολοφόνησαν στις 30 Αυγούστου 2025, σκοτώνοντας μαζί με αυτόν τη σύζυγό του, τον γιο και την κόρη του (επέζησε μόνο ο μεγαλύτερος γιος του). Στον τελευταίο λόγο του, που αποσπάσματα δημοσιεύονται και στην ανακοίνωση, άσκησε σκληρή κριτική στις ξεπουλημένες αραβικές και ισλαμικές ηγεσίες που εδώ και 3 (τότε 2) χρόνια γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού σφυρίζουν αδιάφορα. Τα λόγια του παραμένουν επίκαιρα μέχρι σήμερα.
Μεταφράσαμε και παραθέτουμε παρακάτω την ανακοίνωση των Ταξιαρχιών:
«Ο Τελικός Λόγος Αποχαιρετισμού: Η Ημέρα που ο Στρατιώτης Άμπου Ουμπάιντα έδωσε τον Τελευταίο του Λόγο
Με τη δυνατή του φωνή και τα ειλικρινή του λόγια, ενέπνευσε εκατομμύρια. Οι υποστηρικτές της Αντίστασης σε όλο τον κόσμο περίμεναν με ανυπομονησία κάθε λόγο και δήλωσή του. Ο χτύπος της καρδιάς της Παλαιστίνης αντηχούσε μέσα από τη φωνή του, μεταφέροντας ελπίδα και φως στον λαό μας και το έθνος μας, ενώ ταυτόχρονα έσπερνε φωτιά και φόβο στις καρδιές του σιωνιστικού εχθρού και των ορδών των εποίκων του.
Ο διοικητής έφυγε, αλλά τα λόγια του παραμένουν αθάνατα. Άγγιξαν τις καρδιές του ισλαμικού και αραβικού έθνους, των λαών του και των ελεύθερων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Τα λόγια του έγιναν διαχρονικές παραθέσεις που επαναλαμβάνονται από νέους και γέροντες. Παρόλο που έφυγε, η φωνή του συνεχίζει να μιλάει στη συνείδηση ενός ολόκληρου έθνους. Τα λόγια του είναι τώρα γραμμένα στους τοίχους, μελετώνται ως πρότυπα ρητορικής και θα παραμείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη.
Σαν σήμερα πριν από ένα χρόνο, ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Ταξιαρχιών Ίζ αλ-Ντιν αλ-Κασάμ, ο μάρτυρας ηγέτης και διοικητής Χουδάιφα αλ-Καχλούτ («Άμπου Ιμπραήμ»), παρέδωσε τον τελευταίο του λόγο. Σε αυτόν, συνοψίζει τις εξελίξεις της μάχης σ’ εκείνη τη φάση, περιγράφοντας πώς οι μουτζαχεντίν αντιμετώπισαν τα τανκς και τα στρατιωτικά οχήματα του εχθρού με τα γυμνά τους στήθη και πώς συνέχισαν να προκαλούν θανάτους και τραυματισμούς στις τάξεις του εχθρού.
Μέσα στα πιο δυνατά σημεία εκείνου του ιστορικού λόγου ήταν το μήνυμά του προς τους ηγέτες του ισλαμικού και αραβικού έθνους, των ελίτ τους, τα μεγάλα πολιτικά κινήματα και τους θρησκευτικούς ηγέτες:
“Είστε οι αντίπαλοί μας ενώπιον του Θεού του Παντοδύναμου. Είστε οι αντίπαλοι κάθε ορφανού παιδιού, κάθε μητέρας που έχασε το παιδί της, κάθε εκτοπισμένου και άστεγου ανθρώπου, κάθε ψυχής πληγωμένης από τη θλίψη, κάθε τραυματισμένου θύματος και κάθε πεινασμένου ανθρώπου. Οι λαιμοί σας είναι βαριά φορτωμένοι με το αίμα δεκάδων χιλιάδων αθώων ανθρώπων που εγκαταλείφθηκαν από τη σιωπή σας. Αυτός ο εγκληματίας ναζιστής εχθρός δεν θα τολμούσε ποτέ να διαπράξει αυτή τη γενοκτονία μπροστά στα μάτια και τα αυτιά σας, αν δεν ένιωθε ασφαλής από τιμωρία, αν δεν είχατε εγγυηθεί τη σιωπή σας και αν δεν είχε αγοράσει την προδοσία σας. […]
Ενώ νιώθουμε περήφανοι για την επιμονή και τον ηρωισμό των μουτζαχεντίν μας, είμαστε πλήρως ενήμεροι για τον τεράστιο πόνο και τα βάσανα που υφίσταται ο πληγωμένος λαός μας και οι επίμονες οικογένειές μας, των οποίων τις δυσκολίες μοιραζόμαστε μέρα με τη μέρα. Η εκπλήρωση του καθήκοντος που μας εμπιστεύτηκε ο Κύριός μας να αντιμετωπίσουμε και να πολεμήσουμε αυτόν τον εχθρό δεν απαλλάσσει το έθνος των δύο δισεκατομμυρίων μουσουλμάνων από την ευθύνη που, δυστυχώς, έχει παραμελήσει. Ο εχθρός μας προμηθεύεται από τις πιο καταπιεστικές δυνάμεις του κόσμου με ασταμάτητη ροή όπλων και πυρομαχικών, ενώ τα καθεστώτα και οι δυνάμεις του έθνους μας στέκονται και παρακολουθούν καθώς τα αδέλφια και οι αδελφές τους στη Γη του Ριμπάτ σφάζονται ανά δεκάδες χιλιάδες, πεινούν και στερούνται νερό και φάρμακα. […]
Η επιμονή σας, παρά την εγκατάλειψη, η υπομονή σας, η θυσία σας και η ανυπακοή σας απέναντι στην καταπίεση και τη στέρηση είναι εκείνα που εξοργίζουν περισσότερο τους εχθρούς σας. Φιλάμε τα κεφάλια κάθε ενός από τον μεγάλο, υπομονετικό, επίμονο και νικηφόρο λαό μας και του αποδίδουμε τον υψηλότερο χαιρετισμό μας. Φέρνουμε σε αυτούς όλους τα χαρμόσυνα μαντάτα που υποσχέθηκε ο Κύριός μας, Δοξασμένος να είναι:
“Στον Θεό ανήκει η εντολή πριν και μετά. Και εκείνη την Ημέρα οι πιστοί θα χαρούν για τη νίκη του Θεού. Εκείνος δίνει νίκη σε όποιον θέλει, και Εκείνος είναι ο Παντοδύναμος, ο Παντελεήμων. Είναι η υπόσχεση του Θεού. Ο Θεός δεν αποτυγχάνει ποτέ στην υπόσχεσή Του, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. (Κοράνι 30:4–6)”
Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ – Στρατιωτικά ΜΜΕ
18 Ιουλίου 2026».