
Για την επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας μίλησε ο Τραμπ. Αν και όλος ο πλανήτης ήταν στραμμένος στη Τεχεράνη για τη κηδεία του Αλί Χαμεϊνί και τα εκατομμύρια που φώναζαν ρυθμικά ότι «δεν περνά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός» και αντίστοιχα συνθήματα για την ιστορική νίκη του Ιράν, που υπερασπίστηκε το έδαφός του.
Η ομιλία του Τραμπ είχε όλα τα ανόητα επιχειρήματα μιας ξεδοντιασμένης ιμπεριαλιστικής χώρας, η οποία προσπαθεί να συσπειρωθεί γύρω από τον αντικομμουνισμό και τις διαχρονικές φοβίες των μονοπωλιστών καπιταλιστών των ΗΠΑ. Είναι σχεδόν γελοίο να ακούς τον πρόεδρο των ΗΠΑ να τα βάζει με τον κομμουνισμό (ξέρει ότι η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει) τη στιγμή που τρώει μπουνιές στη Μέση Ανατολή και κοιτά τις βάσεις με το κιάλι…
Δικό τους θέμα βέβαια με τι θεωρούν ότι θα συσπειρώσουν το πόπολο οι ρεπουμπλικάνοι. Τίτλος τιμής είναι ότι ο Μαρξ συνεχίζει να τρομάζει την ιμπεριαλιστική μπουρζουαζία και κάνει τον κουρελιασμένο πλανητάρχη Τραμπ να βλέπει ακόμη το «φάντασμα του κομμουνισμού» και να κρύβεται στην ντουλάπα. Είναι τέτοια η αντικομμουνιστική τύφλωσή του που θεωρεί ότι ο Μαρξ και ο μαρξισμός είναι ο βασικός εχθρός της 4ης Ιούλη του 1776, αν και ο Μαρξ, ο θεμελιωτής του επιστημονικού σοσιαλισμού και τιτάνας της διαλεχτικής, γεννήθηκε το 1818!
Το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα είναι σε ύφεση προς το παρόν. Όμως, οι ιμπεριαλιστικές αστικές τάξεις και οι καπιταλιστές συνεχίζουν να τρέμουν. Απολαύστε αντικομμουνιστικό παραλήρημα Αμερικανού γελαδάρη προέδρου:
«Μια γενιά αφότου πολεμήσαμε και κερδίσαμε τον ψυχρό πόλεμο ενάντια στην απειλή του κομμουνισμού, υπάρχει τώρα μια αναβίωση της κομμουνιστικής απειλής στη χώρα μας, συμπεριλαμβανομένων και των νεοφερμένων στη χώρα μας που ασπάζονται ιδέες εντελώς αντίθετες με τον τρόπο ζωής μας και τη μεγάλη μας επιτυχία».
«Πάνω απ ‘όλα, είναι ο εχθρός της 4ης Ιουλίου 1776… Ο κομμουνισμός είναι το ακριβώς αντίθετο της ζωής, της ελευθερίας και της επιδίωξης της ευτυχίας. Είναι θάνατος, τυραννία και επιδίωξη του κακού».
«Μπορείς να είσαι πιστός στον Καρλ Μαρξ ή μπορείς να είσαι πιστός στην Αμερική. Μπορείς να είσαι κομμουνιστής ή μπορείς να είσαι πατριώτης. Δεν μπορείς να είσαι και τα δύο».
Ντόναλντ Τραμπ, διάβασε και λιγάκι Λένιν όχι μόνο Μαρξ να μπει κι αυτός στη λίστα των εχθρών, μην τον υποτιμάς:
«Η ανισόμετρη οικονομική και πολιτική ανάπτυξη είναι απόλυτος νόμος του καπιταλισμού. Από δω βγαίνει πως είναι δυνατή η νίκη του σοσιαλισμού στην αρχή σε λίγες ή ακόμη και σε μία μονάχα, χωριστά παρμένη καπιταλιστική χώρα. Το νικηφόρο προλεταριάτο αυτής της χώρας, απαλλοτριώνοντας τους καπιταλιστές και οργανώνοντας στη χώρα του τη σοσιαλιστική παραγωγή, θα ορθώνονταν ενάντια στον υπόλοιπο κόσμο, τον καπιταλιστικό κόσμο, παίρνοντας μαζί του τις καταπιεζόμενες τάξεις των άλλων χωρών ξεσηκώνοντας στις χώρες αυτές εξεγέρσεις ενάντια στους καπιταλιστές, δρώντας σε περίπτωση ανάγκης ακόμη και με στρατιωτική δύναμη ενάντια στις εκμεταλλεύτριες τάξεις και τα κράτη τους. Πολιτική μορφή της κοινωνίας, όπου νικάει το προλεταριάτο, ανατρέποντας την αστική τάξη, θα είναι η λαοκρατική δημοκρατία, που θα συγκεντρώσει όλο και περισσότερο τις δυνάμεις του προλεταριάτου του δοσμένου έθνους ή των δοσμένων εθνών στην πάλη ενάντια στα κράτη που δε θα έχουν ακόμη περάσει στο σοσιαλισμό. Δεν είναι δυνατή η εξάλειψη των τάξεων χωρίς τη δικτατορία της καταπιεζόμενης τάξης, του προλεταριάτου. Δεν είναι δυνατή η ελεύθερη ένωση των εθνών στο σοσιαλισμό χωρίς μια λίγο – πολύ μακρόχρονη, επίμονη πάλη των σοσιαλιστικών δημοκρατιών ενάντια στα οπισθοδρομικά κράτη» (1915).
ΥΓ. Για την ιστορία των ΗΠΑ αξίζει να διαβαστεί το πολυσέλιδο έργο του Howard Zinn Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών (εκδόσεις Αιώρα) που ανατρέπει τους μύθους της κυρίαρχης λευκής Αμερικής και γράφει από τη σκοπιά των ιθαγενών, των μαύρων σκλάβων και της πολυεθνικής εργατικής τάξης. Ένα βιβλίο γροθιά στο αμερικάνικο όνειρο και στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.
