Οι εκπαιδευτικοί ζουν σε ένα συνεχόμενο κυνήγι μαγισσών, με το κράτος να έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στον κλάδο. Σε όλη την Ελλάδα έρχονται αντιμέτωποι με πειθαρχικές διώξεις και δικαστήρια για τη συμμετοχή τους σε νόμιμα προκηρυγμένες απεργίες για αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης. Οι κρατικοί φορείς, χρησιμοποιώντας το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων, επιχειρούν να δείξουν τα δόντια τους σε όποια και όποιον προσπαθεί να υψώσει ένα τείχος υπεράσπισης απέναντι στον δημόσιο χαρακτήρα του σχολείου και να το προστατεύσει από τη δημιουργία ακόμα περισσότερων ταξικών φραγμών μέσα σε αυτό.

Γνωστό το παράδειγμα δίωξης της Χ. Χοτζόγλου (1, 2, 3), όπου με υπογραφή του τότε Υπουργού Παιδείας, Πιερακκάκη, πάρθηκε πίσω η απόφαση του πειθαρχικού κατά της αργίας που είχε τεθεί η εκπαιδευτικός τοποθετώντας την σε καθεστώς δυνητικής αργίας.

Στο σήμερα, για άλλη μια φορά, ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΙΔΕ) Πειραιά, απόλυτα εναρμονισμένος με τις κυβερνητικές επιταγές, μετά τη Χοτζόγλου, στρέφει τα πυρά του εναντίον τριών εκπαιδευτικών˙  Με μήνυσή του οδηγεί στο δικαστήριο στις 23/3/26 τον  Ηλία Πατίδη Πρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ, την Ακρίτα Καλούση μέλος του Δ.Σ. και τον Παναγιώτη Χουντή πρώην γραμματέα του ΔΣ, καθώς και τον Μάρκο Μπεκρή πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Η δίωξη από τον ΔΙΔΕ Πειραιά έχει να κάνει με κινητοποίηση στα γραφεία της δευτεροβάθμιας στις 30/11/2022 ενάντια στις διώξεις εκπαιδευτικών και με κινητοποίηση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 17/3/2023 ενάντια σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας (!) για την ιδιωτική εκπαίδευση με τίτλο «Η προσφορά των Ιδιωτικών Σχολείων στην Εκπαίδευση-Παρόν και Μέλλον». Το κατηγορητήριο που έχει στηθεί εις βάρος των συνδικαλιστών είναι τουλάχιστον γελοίο… Ντουντούκες, πανό, «φωνασκίες», ανύπαρκτες φθορές και σωματική βλάβη (σαν και αυτή προφανώς που προκλήθηκε προσφάτως και στον Υπουργό Υγείας στο νοσοκομείο της Νίκαιας!).

Η συνέχιση της δυνητικής αργίας της Χοτζόγλου, οι διώξεις που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί ανά την Ελλάδα και η συγκεκριμένη επίθεση σε τρεις συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά είναι το ολομέτωπο χτύπημα από την μία που δέχεται η δημόσια εκπαίδευση και από την άλλη η συνδικαλιστική δράση.

Το δημόσιο σχολείο απαξιώνεται διαρκώς. Με κενά να υφίστανται ακόμη 2 μήνες πριν τη λήξη του σχολικού έτους, με κτίρια- παγίδες θανάτου που πέφτουν ντουβάρια, με γονείς και εκπαιδευτικούς να βάζουν λεφτά να σώσουν ό,τι σώζεται προσπαθούν να πείσουν για τον… ρόλο της αξιολόγησης. Όποια και όποιος αντιδρά στα παραπάνω, προσπαθεί να τα κοινοποιήσει, να τα αντιπαλέψει διώκεται ποινικά φανερώνοντας και τι περιμένουν να κερδίσουν μέσα από την αξιολόγηση και ποιος ο λόγος εφαρμογής του πειθαρχικού δικαίου.

Θέλουν σιγή ιχθύος, για να μπορέσουν να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Θέλουν σχολεία- μαγαζάκια βορά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που θα τα κατηγοριοποιούν όπως τους συμφέρει. Θέλουν εργαζόμενους πειθήνια όργανα. Δεν θα τους περάσει! Η επίθεση που δέχονται οι εκπαιδευτικοί αφορά το σύνολο της κοινωνίας και των εργαζομένων. Είναι επίθεση στο δημόσιο σχολείο, είναι επίθεση στον ρόλο του εκπαιδευτικού, είναι όμως επίθεση και στα δικαιώματα του κάθε εργαζόμενου που αντιστέκεται στον χώρο δουλειάς του.  

Αύριο, Δευτέρα 23 Μάρτη, καλείται συγκέντρωση στήριξης των τεσσάρων συνδικαλιστών στα δικαστήρια του Πειραιά στις 8:30.

Αμέριστη αλληλεγγύη στους/στις αγωνιζόμενους/ες εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα