Τοποθετήθηκε ο Υφυπουργός Εργασίας, Κώστας Καραγκούνης, σχετικά με τα εργοδοτικά εγκλήματα. Μη φανταστεί κανείς ότι τον έπιασε πρεμούρα για το τι συμβαίνει στους χώρους εργασίας, ότι μίλησε για μέτρα προστασίας για τους εργαζομένους, ότι νοιάστηκε για το συνεχές σφάγιασμα στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς. Τουναντίον… Βγήκε στο κανάλι Kontra να διαψεύσει τους αριθμούς των νεκρών και σακατεμένων και να υποτιμήσει ακόμη και αστικούς θεσμούς, που δημοσιεύουν τι συμβαίνει στην ελληνική αγορά εργασίας. Έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ για τα εργατικά ατυχήματα αναφέρει τουλάχιστον 201 νεκρούς και 332 σοβαρά τραυματισμένους μέσα στο 2025. Θίχτηκε ο κύριος Υφυπουργός μας…
«Η Ελλάδα, το 2025 θα κλείσει με έναν αριθμό κοντά στα 48 (αναφορά στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα)… Διάφορα σωματεία, τα οποία καταθέτουν αριθμούς χωρίς, βεβαίως, ποτέ να παραπέμπουν στην πηγή τους». Αυτά τα ωραία μάς λέει ο υφυπουργός! Θέλει πηγές… Ας μας πει και ποιες πηγές τον βολεύουν!
Στην ιστοσελίδα του Prolet connect και στο περιοδικό Βίδα δημοσιεύουμε κοντά δύο δεκαετίες, κάθε τετράμηνο, όσα από τα εργοδοτικά εγκλήματα δημοσιεύονται στον αστικό τύπο, σε ιντερνετικές σελίδες, στις εφημερίδες και στα έντυπα εργατικών σωματείων. Με ημερομηνίες, με ονόματα (όπου αυτά δηλώνονται) και εργασιακούς χώρους όπου και όταν αυτά μαθαίνονται και σπάνε το πέπλο της σιωπής μιας και οι καπιταλιστές ξέρουν να περιφρουρούν τις επιχειρήσεις τους.
Έχουμε τελείως διαφορετική άποψη από τον κύριο Υφυπουργό μας. Βλέπουμε συνεχώς από τις καταγραφές μας να αυξάνονται τόσο τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» όσο και οι σακατεμένοι/ες εργάτες/τριες.
Αντιγράφουμε, ως απάντηση στον κύριο Καραγκούνη, κάποια αποσπάσματα από ανάλυση για τα εργατικά «ατυχήματα» με δικούς μας στατιστικούς πίνακες που είχαμε δημοσιοποιήσει το 2023.
«Τα στοιχεία βοηθάνε να καταλάβουμε το τι και το που συντελείται, βγάζει στη φόρα τις εγκληματικές ευθύνες και αυτές με τη σειρά τους καταδεικνύουν τους εκμεταλλευτές[…]. Η αναρχία στην παραγωγή φέρνει και την εντατικοποίηση. Τα αφεντικά αγωνιούν και στριμώχνουν τους μισθωτούς σκλάβους για αύξηση της παραγωγής, η οποία είναι ξεκομμένη από τις κοινωνικές ανάγκες, οπότε και ο καπιταλιστικός βούρδουλας χτυπάει τις πλάτες των εργατών και εργατριών για να παράγουν όλο και πιο πολύ, όλο και πιο βιαστικά[…].Όταν λοιπόν λέμε εργοδοτικό έγκλημα, όταν λέμε ότι αυτό που παράγει ο καπιταλισμός είναι ο θάνατος το λέμε γιατί πατάει σε κάποια δεδομένα. Αυτή είναι η αλήθεια και όχι τα κουραφέξαλα περί ατυχημάτων των διάφορων παπαγάλων που υπερασπίζονται τους εργοδότες».
Ο Υφυπουργός, όμως, βλέπει «διάφορα σωματεία» όπου με «διάφορους τρόπους» έτσι γενικά και αόριστα κάνουν καταγραφές. Βέβαια, για μας «θανατηφόρο εργατικό ατύχημα» είναι, όταν ένας εργαζόμενος σκοτώνεται στη δουλειά του. Τελεία. Για τον Καραγκούνη, όμως, είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία με αρχές που τα καταγράφουν, με αστυνομία, ιατροδικαστές, εισαγγελείς, με…, με… Αυτά, αναρωτιόμαστε, πού τα είδε; Ποιος εισαγγελέας παραβρέθηκε ποτέ στο σημείο που τσακίστηκε ένας εργαζόμενος; Ποιος εισαγγελέας παρενέβη όταν τα αφεντικά βγάζουν τα κουτιά από τα δίκυκλα των τσακισμένων και νεκρών ντελιβεράδων έτσι ώστε να φανεί τροχαίο χωρίς κανένα κόστος για τον εργοδότη; Γελοιότητες για τα αυτιά του δικού του ακροατηρίου. Δηλαδή όλων των παρασίτων που δεν ξέρουν ούτε τι είναι ούτε πως βγαίνει το μεροκάματο…
Δεν περιμέναμε διαφορετική τοποθέτηση από τον Υφυπουργό, γιατί, αν παραδεχτεί τις πραγματικές καταγραφές, θα πρέπει να παραδεχτεί τις συνθήκες εργασίας με τις οποίες έρχονται αντιμέτωπες/οι οι εργαζόμενες/οι εκεί έξω. Εντατικοποίηση της εργασίας, υπερεργασία, εργασία με ολιγόμηνες συμβάσεις χωρίς καμία εκπαίδευση, ελλιπή μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, συνθήκες λάστιχο. Και φυσικά δεν μπορούμε να αφήσουμε απ’ έξω την αδήλωτη εργασία. Θα πρέπει, επίσης, να αναιρέσει τα αντεργατικά νομοσχέδια που έχει ψηφίσει αυτός και οι προκάτοχοί του με χέρια και με πόδια θυσιάζοντας τους εργαζομένους στον βωμό του κέρδους. Θα πρέπει να παραδεχτεί ότι το σύστημα που υπερασπίζεται διαπράττει εγκλήματα στους χώρους εργασίας. Δεν έχουμε τέτοιες αυταπάτες όμως για ανθρώπους σαν τον κύριο Υφυπουργό μας.
Στην εργασιακή ζούγκλα, άνθρωποι που πουλάνε την εργατική τους δύναμη, για να πληρώσουν το νοίκι, για να θρέψουν την οικογένειά τους, για να βγει ο μήνας ίσα-ίσα, σακατεύονται και χάνουν τη ζωή τους καθημερινά. Κυνηγώντας απλά το μεροκάματο. Απέναντι στον κάθε Καραγκούνη και στη σιγή που προσπαθεί να προτάξει, οι οργανωμένες δυνάμεις της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού θα πρέπει να αντιπαραβάλουν, απέναντι σε κάθε τσιράκι του συστήματος εκμετάλλευσης, την αλήθεια που βιώνουν οι εργαζόμενοι/ες στα κάτεργα της εκμετάλλευσης και με ταξική ενότητα και πάλη να ανατρέψουν τον αρνητικό συσχετισμό στο πεδίο της ταξικής πάλης.