Ανατριχιαστικές είναι οι μαρτυρίες που έρχονται καθημερινά από απελευθερωμένους κρατούμενους/-ες από τη Γάζα, που βγαίνουν από τα σιωνιστικά κολαστήρια, οι οποίες καταδεικνύουν οργανωμένα και συστηματικά σεξουαλικά βασανιστήρια μέσα στις φυλακές. Σε μια νέα έκθεση από το Παλαιστινιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (PCHR) μια σειρά από άτομα καταγγέλλουν πως μέσα στις φυλακές υπέστησαν ψυχολογική ταπείνωση, βιασμούς, σεξουαλικές επιθέσεις με διάφορα αντικείμενα, ακόμα και με εκπαιδευμένους σκύλους, ενώ οι Ισραηλινοί φρουροί σε πολλές περιπτώσεις βιντεοσκοπούσαν όλες αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις προκειμένου μετά να εκβιάσουν ψυχολογικά τα θύματά τους.

Ενδεικτικό του πόσο νομιμοποιημένες είναι αυτές οι συμπεριφορές και σε τι βαθμό έχει φτάσει η απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων μέσα στην ισραηλινή κοινωνία είναι το γεγονός ότι οι στρατιώτες που διέπραξαν αυτά τα εγκλήματα, γυρνάνε από κανάλι σε κανάλι κρυμμένοι πίσω από μάσκες, δίνοντας συνεντεύξεις και καμαρώνοντας για τα κατορθώματά τους. Ενώ επίσης ενδεικτικό της σάπιας αυτής κοινωνίας των εποίκων είναι οι πανηγυρισμοί που ξεσπούν μέσα στο δικαστήριο στο άκουσμα της αθώωσης των βασανιστών-βιαστών, όπως φαίνεται στο βίντεο.

Η πρώτη μαρτυρία είναι από την Ν.Α, μία Παλαιστίνια γυναίκα 42 χρονών, η οποία συνελήφθη σε ένα ισραηλινό φυλάκιο στη Βόρεια Γάζα, καθώς προσπαθούσε να φύγει από τον βορρά προς τον νότο τον Νοέμβρη του 2024. Παρακάτω είναι η κατάθεσή της στο Παλαιστινιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα:

«Την αυγή άκουσα τους στρατιώτες να φωνάζουν λέγοντας ότι οι πρωινές προσευχές ήταν απαγορευμένες, και νομίζω ότι ήταν η τέταρτη μέρα μετά τη σύλληψή μου στη Γάζα. Οι στρατιώτες με μετέφεραν σε ένα μέρος που δεν ξέρω γιατί τα μάτια μου ήταν δεμένα και με διέταξαν να βγάλω τα ρούχα μου. Το έκανα. Με έβαλαν σε ένα μεταλλικό τραπέζι, πίεσαν το στήθος και το κεφάλι μου πάνω του, έδεσαν τα χέρια μου στο τέλος του τραπεζιού και άνοιξαν τα πόδια μου βίαια. Ένιωσα ένα πέος να διεισδύει στoν πρωκτό μου. Άρχισα να ουρλιάζω, και με χτύπησαν στην πλάτη και στο κεφάλι ενώ τα μάτια μου ήταν κλειστά. Ένιωσα τον άντρα που με βίαζε να εκσπερματώνει μέσα στον πρωκτό μου. Συνέχιζα να ουρλιάζω και να με χτυπάνε, και μπορούσα να ακούω μία κάμερα, έτσι πιστεύω με βιντεοσκοπούσαν. Ο βιασμός κράτησε περίπου 10 λεπτά. Μετά από αυτό, με άφησαν για μία ώρα στην ίδια θέση, με τα χέρια μου δεμένα στο τραπέζι, τα πόδια μου στο πάτωμα, και ήμουν τελείων γυμνή.

Ξανά, μετά από μία ώρα, βιάστηκα ξανά στην ίδια θέση, με διείσδυση στον κόλπο μου, και ξυλοκοπήθηκα ενώ ούρλιαζα. Υπήρχαν αρκετοί στρατιώτες, τους άκουσα να γελάνε και την κάμερα να κάνει «κλικ» καθώς τραβούσαν φωτογραφίες. Αυτός ο βιασμός ήταν πολύ γρήγορος και δεν υπήρχε εκσπερμάτωση. Κατά τη διάρκεια του βιασμού με χτυπούσαν με τα χέρια τους στο κεφάλι και στην πλάτη.

Δεν μπορώ να περιγράψω τι ένιωσα. Ευχόμουν να πεθάνω σε κάθε στιγμή. Μέτα αφού με βίασαν, αφέθηκα μόνη στο ίδιο δωμάτιο, τα χέρια ακόμα δεμένα στο κρεβάτι και χωρίς ρούχα για πολλές ώρες. Μπορούσα να ακούσω τους στρατιώτες απέξω να μιλάνε εβραϊκά και να γελάνε. Αργότερα βιάστηκα ξανά από τον κόλπο. Ούρλιαξα, αλλά με χτυπούσαν όποτε προσπαθούσα να αντισταθώ. Μετά από περισσότερο από μία ώρα, δεν είμαι σίγουρη για την ώρα, ένας στρατιώτης με μάσκα μπήκε, αφαίρεσε το δέσιμο μου στα μάτια, σηκώνοντας το κάλυμμα του προσώπου του. Είχε λευκό δέρμα και ήταν ψηλός. Με ρώτησε αν ξέρω αγγλικά και του είπα όχι. Είπε ότι ήταν Ρώσος και με διέταξε να… Αρνήθηκα και με χτύπησε στο πρόσωπο αφού με βίασε.

Εκείνη τη μέρα με βίασαν δύο φορές. Με άφησαν γυμνή όλη τη μέρα στο δωμάτιο όπου πέρασα τρείς μέρες. Την πρώτη μέρα με βίασαν δύο φορές, την δεύτερη μέρα με βίασαν δύο φορές. Την τρίτη μέρα παρέμεινα χωρίς ρούχα ενώ με κοιτούσαν μέσα από το άνοιγμα της πόρτας και με βιντεοσκοπούσαν. Ένας στρατιώτης είπε ότι θα ανεβάσουν τις φωτογραφίες μου στα social media. Ενώ βρισκόμουν στο δωμάτιο, ξεκίνησε η περίοδός μου. Τότε μου είπαν να φορέσω τα ρούχα και με μετέφεραν σε ένα άλλο δωμάτιο».

Μία άλλη μαρτυρία στην έκθεση του PCHR προέρχεται από τον Α.Α, Παλαιστίνιο 35 χρονών o οποίος συνελήφθη ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο αλ-Σίφα στην πόλη της Γάζας τον Μάρτιο του 2024. Ο A.A. περιέγραψε στον ερευνητή του κέντρου τις βάναυσες μεθόδους βασανιστηρίων που υπέστη κατά τη διάρκεια των 19 μηνών κράτησής του, συμπεριλαμβανομένου του γυμνώματος, της λεκτικής κακοποίησης, των απειλών για βιασμό του εαυτού του και της οικογένειάς του και τελικά του βιασμού από εκπαιδευμένο σκύλο μέσα στη στρατιωτική φυλακή Σντε Τεϊμάν.

Επίσης ο Τ.Q, 41χρονών Παλαιστίνιος άνδρας και πατέρας, συνελήφθη ενώ ήταν εκτοπισμένος στο νοσοκομείο Καμάλ Αντουάν τον Δεκέμβριο του 2023. Υπέστη σεξουαλικά βασανιστήρια κατά τη διάρκεια των 22 μηνών που πέρασε στις ισραηλινές φυλακές, συμπεριλαμβανομένων λεκτικών κακοποιήσεων, απειλών ότι θα οδηγήσουν τη σύζυγό του στο κέντρο κράτησης και θα τη βιάσουν, και τελικά τον  βιασμό του με ένα κομμάτι ξύλου.

Το κέντρο κατέγραψε επίσης την κατάθεση του M.A., 18 ετών, ο οποίος συνελήφθη ξανά φέτος από ισραηλινές δυνάμεις κοντά σε ένα κέντρο διανομής βοήθειας του Ανθρωπιστικού Ιδρύματος της Γάζας στη Λωρίδα της Γάζας, αφού είχε συλληφθεί και αφεθεί ελεύθερος στο παρελθόν. Ο M.A. μίλησε στον ερευνητή του κέντρου για τη σεξουαλική επίθεση που υπέστη, εξηγώντας ότι στρατιώτες τον βίασαν χρησιμοποιώντας ένα μπουκάλι που το έβαλαν βίαια στον πρωκτό του. Αυτό επαναλήφθηκε εναντίον του και άλλων Παλαιστινίων κρατουμένων που ήταν μαζί του.

Όλες αυτές οι σοκαριστικές καταθέσεις δείχνουν ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις και οι βιασμοί δεν είναι κάποια μεμονωμένα περιστατικά μέσα στις τάξεις του κατοχικού ισραηλινού στρατού, αλλά βασικό κομμάτι της στρατηγικής του για να ταπεινώσει τους Παλαιστίνιους/ες κρατούμενους και να σπάσει το ηθικό τους.

Οι βιασμοί είναι ένα αποτρόπαιο έγκλημα πολέμου, κατοχυρωμένο ως τέτοιο. Όλα αυτά τα περιστατικά, η στάση των βιαστών στρατιωτών που πρόσφατα αθωώθηκαν στο δικαστήριο έπειτα από τη διαρροή προ μηνών βίντεο όπου φαίνονται να βιάζουν ομαδικά έναν Παλαιστίνιο κρατούμενο, οι συνεντεύξεις τους και όλη η εικόνα τους ένα μόνο δείχνουν: ότι η σεξουαλική βία χρησιμεύει ως όπλο στα χέρια των σιωνιστών και είναι αποτέλεσμα κεντρικής πολιτικής στρατηγικής. Γι’ αυτό λύσσαξαν τα σκυλιά που αναγκάστηκαν να παρουσιαστούν στο δικαστήριο, για αυτό αποπέμφθηκε η στρατιωτική εισαγγελέας και αντιμετωπίζει κατηγορίες εσχάτης προδοσίας που διέρρευσε το βίντεο και έβγαλε την υπόθεση στο φως. Διότι όπως είπαν «έκαναν το καθήκον τους προστατεύοντας το Ισραήλ και νιώθουν απογοητευμένοι που το Ισραήλ δεν τους προστάτεψε». Πλήγμα για τους σιωνιστές είναι ότι δημοσιοποιήθηκε στον κόσμο το βίντεο με τον βιασμό του Παλαιστίνιου αιχμαλώτου. Όχι η ίδια η πράξη.

Την ίδια ώρα, κάνοντας μια απλή αντιπαραβολή με τις συνθήκες κράτησης και το σε τι κατάσταση απελευθερώθηκαν οι Ισραηλινοί αιχμάλωτοι στη Γάζα, βλέπει κανείς τη διαφορά στον πολιτισμό και τον σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες ανάμεσα σε ένα γνήσια λαϊκό αντιστασιακό κίνημα και τη σαπίλα των ανθρώπων του κατοχικού στρατού.

Αλήθεια όλοι αυτοί οι «ευαίσθητοι» που μιλάνε για τις δυτικές αξίες, τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μοναδική δημοκρατία στη Μέση Ανατολή που σέβεται τις γυναίκες κλπ, τι έχουν να πουν για όλες αυτές τις θηριωδίες που καταγγέλλονται από τους Παλαιστίνιους κρατούμενους; Τελικά, η 7η Οκτώβρη ήταν δίκαιη ή όχι; Μάλλον όχι… Ας μην ξεχάσουμε επίσης ότι διάφοροι ισαποστάκηδες «εντός/εκτός» κινήματος, όπως και όλοι οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των σιωνιστών, αναπαρήγαγαν για αρκετό διάστημα την ισραηλινή προπαγάνδα για δήθεν βιασμούς των μαχητών της Αντίστασης κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα». Κατηγορίες για τις οποίες δεν υπήρξε ούτε μισό στοιχείο, που δεν επιβεβαιώθηκε ούτε μία, κάτι που παραδέχονται πλέον όλοι οι μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί και τα δημοσιογραφικά μέσα. Άλλωστε η ίδια η Χαμάς από την αρχή του πολέμου συναινούσε στη δημιουργία ανεξάρτητης διεθνούς επιτροπής για την διερεύνηση των γεγονότων που εκτυλίχθηκαν στη διάρκεια του «Κατακλυσμού». Οι σιωνιστές ήταν αυτοί που δεν θέλανε με τίποτα γιατί θα αποκαλύπτονταν τα αισχρά ψέματά τους.

Άλλωστε όπως λέει και ένα δημοφιλές σύνθημα του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό: Every accusation is a confession (δηλαδή κάθε κατηγορία από πλευράς σιωνιστών είναι και μια παραδοχή αυτών των εγκλημάτων από τους ίδιους).

Να μην ξεχνάμε πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα σε οποιαδήποτε κοινωνία, «ανατολική» ή «δυτική» να μιλήσει, να σπάσει τον φόβο, τα ταμπού, την έκθεση μετά από τέτοια κτηνώδη συμβάντα. Το ίδιο συμβαίνει σ’ αυτή την περίπτωση και για τους άνδρες Παλαιστίνιους αιχμαλώτους. Η καταγγελία αυτών των γεγονότων είναι ένας ακόμα αγώνας μπροστά στα τέρατα του σιωναζισμού, μια ακόμα έμπρακτη πράξη καταδίκης τους. Όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως. Μόνο έτσι μπορεί να αποτραπούν και στο μέλλον τα ίδια, με τη μεγαλύτερη δυνατή δημοσιοποίηση, διαφορετικά η ευθύνη βαραίνει όλους…

(με πληροφορίες από Palestinian Center for Human Rights, Middle East Eye, Al Jazeera)