![παιδιατρικος 1932](https://proletconnect.gr/wp-content/uploads/2020/11/παιδιατρικος-1932.jpg)
Με αφορμή δύο φωτογραφίες…
Το 1919, όταν η μπολσεβίκα Αλεξάνδρα Κολοντάι έδινε το σύνθημα για την προστασία της μητρότητας – στο πλαίσιο όμως της γυναικείας απελευθέρωσης και χειραφέτησης – στα καπιταλιστικά κράτη τοποθετούσαν “βρεφοδόχους” έξω από τα ορφανοτροφεία (φωτογραφία κάτω). Σήμερα οι εργοδότες σε ρίχνουν στην ανεργία και μόνο στην υποψία ότι θες να γίνεις μητέρα.
Στην ΕΣΣΔ η βρεφική και παιδιατρική φροντίδα σάρωνε την παιδική θνησιμότητα. Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ζωής ενός βρέφους, γίνονταν καθολικά και υποχρεωτικά 16 ιατρικές εξετάσεις. Στα καπιταλιστικά κράτη, τα παιδάκια βγάζαν κάρβουνο από ανθρακωρυχεία και καθάριζαν καπνοδόχους. Σήμερα ένα ζευγάρι εργαζομένων σκέφτεται εάν μπορεί να διαθέσει 200 ευρώ ώστε να εμβολιαστεί το παιδί τους για την μηνιγγίτιδα.
Το 1931, στην ΕΣΣΔ εξεδόθη διάταγμα «για την εισαγωγή της Καθολικής Βασικής Εκπαίδευσης για τα σωματικώς ανάπηρα και ψυχικώς μειονεκτούντα παιδιά και εφήβους, καθώς και γι’ αυτά με διαταραχές του λόγου». Στα καπιταλιστικά κράτη, στα άτομα με ψυχικά νοσήματα επέβαλλαν τον εγκλεισμό, τα ηλεκτροσόκ και την βία. Σήμερα ένας άνθρωπος με ψυχικά νοσήματα είναι καταδικασμένος να ζει στο περιθώριο. Χωρίς μέριμνα από την πρόνοια, χωρίς συμπαράσταση από τους φορείς.
Στην ΕΣΣΔ, τα παιδιά με νοητική στέρηση ελάμβαναν εκπαίδευση για την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Ένα ποσοστό από αυτά, της τάξεως του 50%, μετά το σχολείο εργαζόντουσαν σε κατάλληλες και προσαρμοσμένες θέσεις εργασίας. Τα υπόλοιπα παιδιά συμμετείχαν σε εργαστήρια και δομές για την εξέλιξή τους. Σήμερα οι γονείς των παιδιών αυτών παλεύουν μόνοι τους με αμέτρητα κοινωνικά και οικονομικά εμπόδια. Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διατηρήσουν τις δουλειές τους για να βγάζουν έστω και έναν πενιχρό μισθό, αναγκάζονται πολλές φορές να πουλήσουν ότι έχουν και δεν έχουν για να τα φροντίζουν, να καλύπτουν όσο το δυνατόν τις ανάγκες τους και να κατορθώνουν να προχωρούν κανονικά τις θεραπείες τους.
Τα παραπάνω μας βάζουν να σκεφτούμε για το τι ήταν αυτονόητο κάποτε και τι είναι δυνατό να κατορθώσει η εργατική εξουσία. Που γνώμονάς της είναι ο άνθρωπος κι όχι η κερδοφορία του κεφαλαίου.
Πηγές πληροφοριών: Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών, Ριζοσπάστης, Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια